1.3.07

Einojuhani Rautavaara (by elafini)


«Η μουσική είναι σπουδαία αν, κάποια στιγμή, ο ακροατής καταφέρει να ρίξει μια φευγαλέα ματιά στην αιωνιότητα μέσα από το παράθυρο του χρόνου. Τότε, η εμπειρία είναι αυτή που ο Arthur Koestler περιγράφει ως “the oceanic feeling. Αυτό στο μυαλό μου είναι η μόνη πραγματική δικαίωση για κάθε μορφή τέχνης. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύουσας σημασίας».

Με αυτές τις φράσεις ο Φινλανδός συνθέτης Einojuhani Rautavaara εκφράζει την πεποίθηση πως οι συνθέσεις του «υπάρχουν σε μια άλλη διάσταση» και πως μουσική του υποχρέωση είναι να τις μεταφέρει ανέπαφες στον πραγματικό κόσμο.

Το συνθετικό του έργο καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, από την όπερα μέχρι τη θρησκευτική μουσική και από τα συμφωνικά μέχρι τα έργα για σόλο όργανα. Πέρασε από πολλές στιλιστικές φάσεις, συνδυάζοντας πολλές φορές διαφορετικά στιλιστικά στοιχεία στο ίδιο μουσικό έργο. Αν και θεωρείται «μυστικιστής», όπως φαίνεται από τα έργα του, Angel of Dusk, Angels and Visitations, κ.ά, είναι παρ΄όλα αυτά μία πολυσύνθετη και αντιφατική συνθετική φιγούρα που δεν μπορεί να κατηγοριοποιηθεί εύκολα. Ρομαντικός, μοντερνιστής, μυστικιστής και διανοούμενος, του αρέσει να δίνει έμφαση στη ρομαντική και μυστικιστική πλευρά του προφίλ του. Τονίζοντας τη ρομαντική του φύση, λέει: «ο ρομαντισμός δεν έχει συντεταγμένες. Στον χρόνο είναι το χθες ή το αύριο. Ποτέ το σήμερα. Στον χώρο είναι το εκεί ή το από εκεί. Ποτέ το εδώ».


η συνέχεια εδώ


5 comments:

homelessMontresor said...

Φυσικά δεν τον ήξερα, αλλά είχαν πολύ ενδιαφέρον όσα διάβασα (κι όσα 2-3 άκουσα)!

elafini said...

καλώς ορίσατε κι ευχαριστώ για τα σχόλιά σας..πρόκειται για συνθέτη όχι ιδιαίτερα γνωστό αλλά λειτουργώντας τηλεπαθητικά νομίζω πως θα είναι του γούστου σας..υπόκρουση για διαπλανητικά "ταξίδια"

χαρά said...

Greetings from Finland, Einojuhani is dear to us as well!

elafini said...

Hi Χαρά..discovered him recently and i must admitt that his music was a surprise to me..mystery, serenity..thanks for visiting me

Στέφανος Νάσος said...

Αυτό που βεβαίως είναι ακατανόητο, είναι η επιτυχία του εκτός Φιλλανδίας. Εδώ μάλλον δεν τον πολυσυμπαθούν (ιδιαιτέρως οι εκτελεστές, αλλά υπάρχουν λόγοι διαφόρων ειδών).

Παίζω Angel of Dusk (εκδοχή του 1983 για κοντραμπάσο, δύο πιάνα, και δύο κρουστούς) σε δύο βδομάδες σε εξέταση κοντραμπασίστα.

Εις το επανιδείν.