14.4.07

Καρδιά μου..

Κι η καρδιά στα στήθια του αλυχτούσε.
Κι ως τρέχει η σκύλα ολόγυρα στα τρυφερά κουτάβια
σαν νιώσει ξένο, κι αλυχτά και ορμά να τον δαγκάσει,
έτσι αλυχτούσε κι η καρδιά στα στήθια του Δυσέα
κι έβραζε, τις παράνομες δουλειές αυτές να βλέπει.
Και την καρδιά του μάλωνε τα στήθια του χτυπώντας:
"Βάστα, καρδιά μου. Πιο σκληρό βάσταξες πόνο ακόμα,
όταν ο άγριος Κύκλωπας σου'τρωγε τους συντρόφους.
Έκαμες τότε υπομονή, ωσότου πια η βουλή σου
σ' έβγαλε μέσα απ' τη σπηλιά, που είδες το χάρο εμπρός σου".

Όμηρος, Οδύσσεια,
σε μετάφραση του Γιάννη Κορδάτου





Η καρδιά είναι ό.τι τελειότερο σε όλο τον οργανισμό.
Γι' αυτό η αρχή της αντιληπτικής δύναμης και της ικανότητας
να τρέφεται η ψυχή μόνη της πρέπει να βρίσκεται στην καρδιά.

Αριστοτέλης
Περί Ζώων Μορίων και Περί Ψυχής





Το μάτι κι η καρδιά μου έκαναν κολεγιά,
και το καθένα κάνει χάρες στο άλλο:
Όταν διψά το μάτι μου για ένα βλέμμα,
ή η ερωτευμένη καρδιά στενάζει και πνίγεται,
με την εικόνα της αγάπης μου ξεδιψά το μάτι
και χρωματική πανδαισία προσφέρει η καρδιά.
Άλλη φορά είναι το μάτι καλεσμένος της καρδιάς

και μοιράζονται κι οι δυο τις ερωτικές της σκέψεις.

Έτσι, είτε με την εικόνα σου είτε με την αγάπη μου,
αν και λείπεις είσαι μέσα μου παρών,
γιατί δεν μπορείς να απομακρυνθείς πιότερο από' κει
που φτάνουν οι σκέψεις μου.
Κι εγώ είμαι μαζί τους κι αυτές μ' εσένα.
Ω, αν αποκοιμηθούν, η θωριά της μορφής σου
ξυπνά την καρδιά προς μεγάλη απόλαυση
της καρδιάς και του ματιού.


William Shakespeare
Sonnet 47




Η αγάπη με καλοδέχτηκε..ωστόσο η ψυχή μου πισωπάτησε
με την ενοχή του πηλού και της αμαρτίας.
Αλλά η αγάπη με το κοφτερό μάτι, βλέποντάς με να διστάζω
στην πρώτη μου είσοδο,
με ζύγωσε και ρώτησε γλυκά αν μου λείπει κάτι.
Μουσαφίρης άξιος να έρθει εδώ, απάντησα.
Η Αγάπη είπε, Εσύ είσαι αυτός.
Εγώ ο σκληρός κι αχάριστος; Αχ, καλή μου,
δεν μπορώ να σε κοιτάξω.
Η Αγάπη μου έπιασε το χέρι κι αποκρίθηκε χαμογελαστά,
ποιός έφτιαξε τα μάτια αν όχι εγώ;
Αλήθεια, κυρά, μα εγώ τα μόλυνα..άσ' την ντροπή μου
να πάει εκεί που της αξίζει.
Και δεν ξέρεις, λέει η Αγάπη, ποιός είναι ο φταίχτης;
Τότε, καλή μου, να σερβίρω.
Πρέπει να καθίσεις, λέει η Αγάπη, και να δοκιμάσεις το κρέας μου.
Κάθισα λοιπόν κι έφαγα.
John Herbert
Love III





Ο λόγος της καρδιάς-αντίθετα με τον επιμεριστικό λόγο του νου-είναι ολιστικός.
Οι χορδές της καρδιάς πάλλονται σαν αιολική άρπα μόνο από τη γλυκιά ανασαιμιά
της προαισθητικής διάθεσης, η οποία δεν πνίγει το τραγούδι αλλά το αφουγκράζεται.
Η καρδιά ακούει τα μεγάλα και τα σημαντικά, αυτά που ορίζουν τη ζωή μας, τις εμπειρίες που δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε αλλά μόνο να τις ζήσουμε.

Carl Jung
Das symbolische Leben



Ό,τι είδες, είδες τώρα
επεξεργάσου με την καρδιά σου
όλες τις εικόνες
που είναι φυλακισμένες μέσα σου..

Rainer Maria Rilke
Larenopfer




38 comments:

ghteytria said...

Εξαιρετικό ποστ ελαφίνι μου! Θαυμάσια επιλογή ποιημάτων και σαν σύλληψη πολύ πρωτότυπη!Με εντυπωσίασες! Μπράβο σου! Ταλεντάρα επί παντός. Ανυπομονώ να σε ακούσω και στο πιάνο...

nicon said...

Αυτό θα πει θεματική ενότητα!!! Υποκλίνομαι. Κι εγώ ανυπομονώ να σ' ακούσω στο πιάνο. ;-)

Και, ω ναι, ο κύριος nicon είναι εδώ – κι ας άφησε τα cookies του... ;-)

Περαστικά σου!

ghteytria said...

Την υπογραφή μας και τα cookies μας πρέπει λέει να τα προσέχουμε! ;) Για να 'χουμε το νου μας... Καλό βράδυ στην παρέα της madrugada (ξημερώματος)!

ion said...

Χοπ Χοπ! μου γλυκανες το πρωϊνό. μου άρεσε πολύ το post.. εγώ σε έχω ακούσει στο πιανιστικό καθήκον..και υποκλίνομαι.. !)
Καλημέραααα

elafini said...

τις τελευταίες μέρες το elafini περιπλανιόταν στο δάσος ψιλοάρρωστο και μελαγχολικό..ώσπου ξαφνικά συνάντησε ένα μικρούλι ξωτικό να κάθεται στις ρίζες μιας βελανιδιάς.."τι έχεις καρδιά μου και είσαι στενοχωρημένο?" του λέει.."η καρδιά μου έχει αρχίσει και χάνει το χρώμα της" λέει το ελαφάκι.."η καρδιά του ανθρώπου είναι σαν τη γη, η μισή φωτισμένη από τον ήλιο, η μισή στη σκιά..να ζούμε σημαίνει μόνο να έχοθμε συνηδειτοποιήσει αυτό το πράγμα, να το ξέρουμε, να πολεμάμε για να μη χαθεί το φως, νικημένο από τη σκιά"..αυτά είπε το ξωτικό και χοροπηδώντας έφυγε μακριά..

elafini said...

καλημέρα :)

ion said...

ομορφο...

nicon said...

Α μωρέ, καρδουλίνι-ελαφίνι...

:)

TaSt3R said...

Υπέροχο!!Καλημέραααα!

elafini said...

~nicon~
μόνο μια απάντηση σου πρέπει.. :P

~tast3r~
σου είπα πως μου αρέσει πολύ το μάτι σου έτσι όπως κρυφοκοιτάζει?καλημέρα :)

ala Grecque said...

Με ολες αυτες τις γλυκειες μελωδιες και στιχομυθιες νομιζω πως σου ταιριαζει απολυτα η γευση των ελαφινιων που ετοιμασα. Καλα ταξιδια ...

elafini said...

τι πιο θεσπέσιο από το να συνδυάσω τα "ταξίδια" μου με τα ελαφίνια?ευχαριστώ γλυκέ σεφ..

elafini said...

http://alagrecque.wordpress.com/2007/04/14/elafinia/#respond

Μαύρος Γάτος said...

Πολύ ανοιξιάτικο και εγ-κάρδιο ελαφίνι...

Σ;)))

elafini said...

νιαρρρρρ....

nicon said...

Ποτέ μου δε μπορούσα να φανταστώ ότι θα έτρωγα ελαφίνι. Τώρα όμως αρχίσαν να μου μπαίνουν ιδέες...

παπί said...

Μου θύμισες τις ερωτικές ροκ μπαλάντες που ακούμε όταν πονάει η καρδιά (καθένας με τον πόνο του θα μου πεις, αλλά τι να γίνει!) :
"have my heart filled up with ice
to avoid it's breakin' twice"

elafini said...

καλώς ήρθες παπάκι..να πω καταρχήν πως με τρέλανε το όνομά σου (πι πι το παπί) και το φοβερό σου avatar..πολύ ωραίος ο στίχος..μη νομίζεις..και το ελαφίνι ροκάρει (και καλά που μου το θύμησες)..φιλιά ;)

Xνούδι said...

John Herbert
Love III
Αριστούργημα.
Ολα δλδ, αυτό να, λιγάκι παραπάνω.
Γλυκό Ελαφίνι, σε ευχαριστώ γι'αυτά που διάβασα και αισθάνθηκα. Σε φιλώ και επίσης να σου πω καιρό μετά, ότι ο χώρος εδώ, είναι ντυμένος με όμορφες λέξεις και νοήματα.
Φιλιά πολλά :)

Ανέστης said...

Πόσο χρεώνεις για την ψυχοθεραπεία που προσφέρεις;

Helix Nebulae said...

Μας έκανες by-pass :)

elafini said...

~χνούδι~
τα ωραία λόγια,τις εικόνες,τους ήχους πρέπει να τις μοιράζεσαι..τι νόημα έχει να τα κρατάς για σένα..

~ανέστη~
αχ ανέστη..όταν πρόκειται για ανίατες περιπτώσεις, δωρεάν..ξέρεις πόσα έχει να μάθει το ελαφίνι-ψυχοθεραπευτής από εσένα? :P

~helix~
τέτοια νεότης να χρειάζεται bypass?

A.F.Marx said...

Ωραίο το πιάνο που ακούγεται.

Η καρδιά όμως δεν είναι μόνο τικ τακ και αχ έρωτα και χτυποκάρδια στο θρανίο.
Είναι άτιμος μυς η καρδιά ...

elafini said...

~marx~
γι'αυτό την ξορκίζουμε με ωραία λόγια..

candy's τετραδιακι said...

Γλυκα εισαι ελαφακι:)

Καλημερα:***

elafini said...

~candy~
καλώς ήρθες..είσαι κι εσύ ξενύχτισσα βλέπω..φιλιά

ion said...

αν και βλέπω ότι μάλλον τωρά το ελαφάκι χοροπηδάει σε ονειρικούς αγρούς, σου στέλνω την καλημέρα μου..
Καλημέρα ΧοπΧοπ***

elafini said...

καλημέρα γλυκιά ιον..και ξύπνησα με φοβερή όρεξη για σοκολάτα..

nicon said...

Εγώ πάλι, μόλις τσάκισα μία ΙΟΝ. Σοκολάτα εννοώ, έτσι..;

Καλημέεεεερα!!! :-)

Paranoia said...

μου ανοίγεις μικρές τρύπες στην καρδιά, με τιςεπιλογές σου, ελαφίνι μου!

ghteytria said...

Καλημέρα σας! Έχω πιει καφέ απολαυστικότατο σήμερα με μπλογκοβόλτα... Φανταστικό κυριακάτικο πρωινό! Ελαφάκι σου έστειλα ιμέιλ γιατί το δικό σου ήρθε ακατάληπτο. Δεν ξέρω γιατί. Το πήρες;

elafini said...

~paranoia~ / ~nicon~
πολύ συγκινητικό αυτό..γιατί όλοι τελικά νιώθουμε το ίδιο κι αυτός είναι ο μυστικός κώδικας επικοινωνίας μας..ξέρεις πόσοι άλλοι ξύπνησαν σήμερα κι έφαγαν σοκολάτα αγαπητέ κ. nicon? ετοιμάζω το αντίδοτο...

~ghteytria~
εγω και καφέ και σοκολάτα..με μια διάθεση bitter sweet symphony..το πήρα καλή μου..η απάντηση ήταν γράψε-σβήσε γιατί είχα τόσα να γράψω..οπότε δεν έγραψα τίποτα (όπως συμβαίνει συνήθως)..ετοιμάζω νέο..σε ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι που το πρωινό σου είναι τόσο λαμπερό..θα μιλήσουμε σύντομα..φιλιά πολλά

nicon said...

Αντίδοτο, ε...; Χμ.......

homelessMontresor said...

Πραγματικά υπέροχο ποσΤ!
Να θυμάσαι, οτι η δύναμη της καρδιάς είναι τόσο μεγάλη που το μυαλό τη φοβάται καμιά φορά και προσπαθεί να την περιορίσει!

elafini said...

καλως την εξωγήινη αδερφή ψυχή..εκεί ακριβώς έγκειται και η δύναμη...στο να καταπολεμήσει τον φόβο..

dimosthenis s. said...

... και ήρθες και μου φώτισες την καρδιά ολόκληρη

elafini said...

δύο καρδιές αυτόφωτες...που φωτίζονται όμως και η μία από την άλλη...

mystery falls down said...

"...τις τελευταίες μέρες το elafini περιπλανιόταν στο δάσος ψιλοάρρωστο και μελαγχολικό..ώσπου ξαφνικά συνάντησε ένα μικρούλι ξωτικό να κάθεται στις ρίζες μιας βελανιδιάς.."τι έχεις καρδιά μου και είσαι στενοχωρημένο?" του λέει.."η καρδιά μου έχει αρχίσει και χάνει το χρώμα της" λέει το ελαφάκι.."η καρδιά του ανθρώπου είναι σαν τη γη, η μισή φωτισμένη από τον ήλιο, η μισή στη σκιά..να ζούμε σημαίνει μόνο να έχουμε συνειδητοποιήσει αυτό το πράγμα, να το ξέρουμε, να πολεμάμε για να μη χαθεί το φως, νικημένο από τη σκιά"..αυτά είπε το ξωτικό και χοροπηδώντας έφυγε μακριά.."

Ένας τίτλος ταιριάζει ιδανικά για το συνδυασμό του παραπάνω (εξαιρετικά εμπνευσμένο) με τη δημοσίευσή σου (αν και έχω την εντύπωση ότι θα ήταν πιο απολαυστική αν αποτύπωνες και τις δικές σου σκέψεις). "Όνειρο μέσα σε όνειρο" (αν και το ποίημα δεν έχει σχέση με το θέμα).