21.4.07

Η σκοτεινή όψη της ανθρώπινης φύσης ...





Freedom is not free...


(αφιερωμένο στη σημερινή επέτειο)





22 comments:

A.F.Marx said...

Σημερινή επέτειο;
Άσε με να μαντέψω...

Γιορτάζουμε τα 118 χρόνια και 5 μέρες από την γέννηση (16 Απριλίου 1889) του Τσάρλι Τσάπλιν;
:p

elafini said...

και ύστερα προσπαθώ να είμαι σοβαρή...μπορώ?...χλωμό..εντυπωσιακά τα μαθηματικά σου...επίσης το ελαφίνι γίνεται 3 μηνών...

υ.γ. προσπαθώ να ολοκληρώσω τη συλλογή μου με τις πεταλούδες..σε λίγο θα είναι έτοιμη..θες να τη δείς?χαχα

Maya said...

Συλλογή με πεταλούδες??? Καρφιτσωμένες σε φελλό??? Όχι μικρό μου ελαφίνι. Μη!!! Καλώς σας βρήκα στην πατρίδα!!!

A.F.Marx said...

Δεν φταίω εγώ elafini...
Η αφαιρετική-μεταφορική-μεταϊστορική εικονογράφησή σου φταίει....
:-p


Kαλώς την ξενιτεμένη Maya!

μαραμενα σύκα said...

Σήμερα αρραβωνιάζεται η γειτόνησά μου και σκέφτηκα..ε..χωριό είναι...πολλοί χουντικοί έχουν ξεμείνει..Λες τα πεθερικά να είναι χουντικοί?

elafini said...

~mayaaaaaa~
καλώς μας ήρθες...καρφιτσωμένες ποτέ!!!τις έχω ελεύθερες και πετάνε..στο slide show

~marx~
πάντα εγώ φταίω και η φαντασία μου που οργιάζει..με τσιγκλάει και λίγο το φοβερό χιούμορ σου (που να έβλεπες το πουλί που ήθελα να βάλω.."το εξώφυλλο που απορρίψαμε"..οπότε πάλι καλά..χαχα)

elafini said...

~μαραμένα σύκα~
ήδη ακούω τα κλαρίνα να ηχούν...δεν θέλω να σε στενοχωρήσω...καλημέρα :)

ghteytria said...

Χαιρετώ την παρέα! Συμπτωματικά εμείς απόψε εδώ έχουμε χορό. Για να μην παρεξηγηθούμε δηλώνω ότι αυτοί που το οργάνωσαν είναι Ελβετοί και δεν γνώριζαν τα δικά μας βάσανα και τις θλιβερές επετείους. Το ότι χορεύουμε εμείς ως συγκρότημα είναι απολύτως συμπτωματικό και παρακαλώ τα μαραμένα σύκα να μην κάνουν συνειρμούς, όπως για τα πεθερικά της νύφης! :)))))))
Καλό απόγευμα!

rodoula-kelly said...

Πέρασα μιά καλησπέρα να σας πω...

proinos said...

Το ήξερες και εσύ ότι η Βασίλισσα της Αγγλίας έχει σήμερα γενέθλια?
Κλείνει τα 81... και της πάει και το μουστάκι στο σκίτσο.
Τη Νόρμα την τραγουδά στο μπάνιο, κατά πληροφορίες του Σκωτσέζου μπάτλερ μου.

elafini said...

~ghteytria και rodoula~
καλησπέρα κορίτσια ;)

~proinos~
έλαααα...God save the Queen...φτιάχνει καλό τσάι ο μπάτλερ σου?

elafini said...

το επόμενο post μου (που μαλλον θα μπει αύριο, αν καταφέρω και βρω αυτό που θέλω)για σένα πρωϊνέ

proinos said...

Καλά μη θυμώνεις, θα βάλω τον μπάτλερ μου να φτιάξει ό,τι τσάι θέλεις.
Και κουλουράκια.
Και σερβίτσιο από ουγγαρέζικη πορσελάνη...

elafini said...

αν και πίνω πράσινο θα κάνω μια εξαίρεση για ένα Yorkshire..;)

proinos said...

Πράσινο δεν έχουμε εμείς...
Μαύρο (όχι Yorkshire πάντως) ή άσπρο ευχαρίστως!

elafini said...

άσχετο..αλλά δικό μου είναι το blog οπότε μπορώ να λέω ότι θέλω..σωστά?;)

διάβαζα πάλι αυτή την ιστορία με τον "μουσικό και τα φαντάσματα" και τον Joshua Bell και θυμήθηκα μια προσωπική ιστορία...

..μεσημέρι, καλοκαίρι κυριακής στη Κολωνία κοντά στην Dom..απόλυτη ησυχία αφού ήταν ώρα μεσημεριανού..ξαφνικά ακούω Bach και κάτι που μοιάζει με εκκλησιαστικό όργανο..αποκλείεται λέω αφού η εκκλησία είναι κλειστή (λόγω επισκευών εκείνο το διάστημα)...αρχίζω να ακολουθώ τον θεσπέσιο ήχο ώσπου φτάνω στη στοά ενός εμπορικού κέντρου (κλειστού κι αυτού εκείνη την ώρα)..βλέπω ένα νεαρό με μακριά μαλλιά και ρούχα απλά (κάποιος συντηρητικός θα τον χαρακτήριζε και λέτσο) να παίζει ακκορντεόν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ...εκείνη την ώρα έπαιζε το πρελούδιο και τη φούγκα του Bach σε ρε..η δεχιοτεχνία, η αίσθηση της πολυφωνίας σε έκαναν να νομίζεις πως άκουγες το καλύτερο εκκλησιαστικό όργανο στο κόσμο (σ'αυτό βοηθούσε και η επιλογή της στοάς που δημιουργούσε αντίλαλο)....το συναίσθημα και η αίσηση που μου δημιούργησαν ήταν απίστευτα..στα πόδια του καθόταν ένασ σκύλος ο οποίος άκουγε με φοβερή προσήλωση..κλειστά μάτια και αυτιά στην τσίτα..για 1 ώρα καθίσαμε με τον σκύλο και απολαμβάναμε...στο τέλος μου είπε ο μουσικός πως ήταν σπουδαστής στη μουσική ακαδημία, είχε ξεμείνει από χρήματα και προσπαθούσε να αγοράσει το εισιτήριό του για να γυρίσει πίσω στη πατρίδα του τη Σερβία....

elafini said...

περιττό να πω πως θα προτιμούσα κι εγώ τον σκύλο από πολλούς άλλους ακροατές που το παίζουν ειδήμονες...

ghteytria said...

Άψογο κείμενο! Η περιγραφή του Σέρβου με το ακορντεόν. Συγκινητικό... Μπράβο σας ελαφίνι μας!

elafini said...

η καλύτερη συναυλία που έχω παρακολουθήσει...

proinos said...

...και πριβέ (μετά σκύλου)!

elafini said...

αυτό είναι κια μια απάντηση σ'αυτούς που λένε..αα..εγώ δεν είμαι ειδικός..δεν μπορώ (ούτε καν) ν'ακούσω

exitmusician said...

Να ακούσεις μπορείς κι ας μην είσαι ειδικός. Να κρίνεις δεν μπορείς. Υπέροχη ιστορία με τον σπουδαστή στην Κολωνία. Κάτι αντίστοιχο έπαθα περπατώντας στη Μαδρίτη. Τη θέση του σπουδαστή πήρε ένα κουαρτέτο που έκανε πρόβα σε ένα μικρό παρκάκι και το πρελούδιο και τη φούγκα του Bach ο Κανόνας του Pachelbel. Έβαλα τα κλάματα σα μικρό παιδί από το αναπάντεχο που μου συνέβη. Λύτρωση.