19.4.07

JACQUELINE DU PRE

Teach us, sprite or bird,
What sweet thoughts are thine:
I have never heard
Praise of love or wine
That panted forth a flood of rapture so divine.

Percy Bysshe Shelley
(c.1820)





..Πλησιάζει το βιολοντσέλο της σαν παθιασμένη ερωμένη κι εκείνο ανταποκρίνεται με τον πιο υπέροχο, τον πιο συγκινητικό τρόπο. Το να πει κανείς ότι η τεχνική της είναι αψεγάδιαστη θα ήταν λίγο - είναι εκθαμβωτική...

- New York Herald Tribune (1965) -



..Αυτός είναι ο τρόπος για να παίζει κανείς. Έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε σύγχρονους ερμηνευτές να εκτελούν τα κομμάτια τους αποστασιοποιημένα και ψυχρά, από φόβο μήπως θεωρηθούν απλοϊκοί. Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια νεαρή ιδιοφυία - από μια χώρα γνωστή για τους περιορισμούς που επιβάλλει στη μουσική - η οποία μας γυρίζει πίσω, σε μια πιο πλούσια παράδοση που πίστευε ότι μουσική σημαίνει έκφραση συναισθημάτων..

- Corning (1965) -


H Jacqueline du Pre, μια λαμπρή βιολοντσελίστρια μόλις 17 ετών, έκανε χθες το "ενήλικο" ντεμπούτο της στο Royal Festival Hall με το Κοντσέρτο του Elgar. Το παίξιμό της συνδύαζε δεξιοτεχνία και συναισθηματική ωριμότητα σπάνια για άτομο της ηλικίας της. Το Κοντσέρτο του Elgar, έργο μεγάλης ομορφιάς, αλλά και συχνών μεταπτώσεων στη διάθεση και στο ρυθμό, κρύβει φοβερές ερμηνευτικές δυσκολίες. Στα 29 λεπτά της ερμηνείας της η ψηλή ξανθιά κοπέλα με το μακρύ γαλάζιο φόρεμα, τα μαζεμένα μαλλιά και τη φράντζα, υπήρξε υπόδειγμα αυτοκυριαρχίας. Αντιδρούσε σε κάθε εναλλαγή με αλάνθαστο ένστικτο, γνώση και ηρεμία. Ο ήχος του σκουρόχρωμου Stradivarius του 1673 ξεχείλιζε από θέρμη και ειλικρίνεια. Εντυπωσιακή υπήρξε και η καθαρότητα των μουσικών φράσεων, καθώς και η απόδοση όλων των συναισθηματικών αποχρώσεων του έργου. Η Jacqueline du Pre λικνιζόταν στο ρυθμό της μουσικής της, τίναζε το κεφάλι στην αλλαγή του τέμπο και άφηνε τα δάκτυλά της να γλιστρούν στις χορδές με τη σιγουριά έμπειρου σολίστ. Προσωπικά, ήταν ιδιάιτερα συγκινητικό το ότι ένα "φθινοπωρινό" έργο του Elgar ερμηνεύτηκε από ένα κορίτσι που βρίσκεται στην άνοιξη της ζωής του..

Percy Cayter

- Daily Mail (1962) -



[το φθινόπωρο του 1973 η διάγνωση ήταν η εξής: σκλήρυνση κατά πλάκας. Συνέχισε να διδάσκει περιστασιακά, αλλά η επιδείνωση της υγείας της ήταν ραγδαία. Στις 19 Οκτωβρίου του 1987 , στην ηλικία των 42, το βιολοντσέλο της Jacqueline du Pre σταμάτησε να ηχεί..]




21 comments:

proinos said...

Και η ερμηνεία της στο Silent Woods του Dvorak είναι πραγματικά μοναδική...

candy's τετραδιακι said...

Ωραιες μουσικες ακουγονται εδω μεσα ;)

nicon said...

Ήμουν που ήμουν "κάπως" από το μεσημέρι... μ' αποτελείωσες τώρα.......

Θα μου περάσει.

A.F.Marx said...

Ελαφίνι:
Aφού κατάφερε να καθηλώσει εμένα τον άσχετο για 8:34 min... είναι συναρπαστική.

Μ΄αυτά και μ' αυτά που μας παρουσιάζεις, στο τέλος θα μας κάνεις να ψάχνουμε να βρούμε διαρκείας για το Μέγσρο...
:)

ανέστης said...

Σπάνια συνατάω τέτοια σχέση μεταξύ εκτελεστή-σύνθεσης. Νάσαι καλά που μας βρήκες το video κια τα πολύ όμορφα κείμενα

elafini said...

~proinos~
καλώς ήρθες και σε ευχαριστώ πολύ που μου το ξαναθύμισες...υπέροχο..αν δεν κάνω λάθος είσαι τα πρωϊνά του τριτου?

~candy μου~
χαίρομαι..και το σάββατο θα είναι πολύ ωραίες...

~nicon~
μεταπτώσεις...

~A.f.Marx~
αν και ανήκω κι εγώ σ'αυτούς, σιχαίνομαι τους ειδήμονες...ο καλύτερος ακροατής είναι αυτός που ακούει με την καρδιά του..στο ξανάπα..όσο για το μέγαρο..έχουμε καλές άκρες ;)

~ανέστη~
αξίζει να ψάξεις ηχογραφήσεις της..στο youtube υπάρχει σειρά συνεντεύξεων..κι επίσης η ταινία "Χίλαρι και Τζάκι" (βασισμένη στο βιβλίο που έγραψε η αδερφή της "Δύο ξένες σε μια ζωή")

proinos said...

Αμάν! Μια κουβέντα λεει κάποιος κατεβαίνοντας την Ιπποκράτους και δεν ξεφεύγει με τίποτα...

candy's τετραδιακι said...

Ελαφινι μου δεν ξερω αν θα ερθω.
Οι φιλοι μου δεν συμπαθουν ιδιαιτερα την κλασσικη μουσικη.

:(

elafini said...

αχα! ;)

elafini said...

το αχα πήγαινε στον proino...εσένα κάλεσα γλυκιά μου candy..άλλη φορά :)

proinos said...

Το καταλάβαμε...
Για το ερωτηματικό αναρωτιόμαστε!

candy's τετραδιακι said...

Eλαφινι εισαι πολυ γλυκεια :)

ανέστης said...

@ candy's: Δεν τους αρέσει ή δεν έχουν μάθει να ακούνε; Έχει διαφορά ξέρεις.

elafini said...

~candy~
τα γλυκά του alagrecque φταίνε ;)

~ανέστη~
ετοιμάζω post "κλασική και epic metal"

ανέστης said...

Κι εγώ ένα για το γιατί δεν ακούμε κλασσική μουσική!

elafini said...

θα έρθω να το δω λοιπόν ;) εγώ πάντως είμαι παιδί των μίξεων..το έχεις καταλάβει ;)

candy's τετραδιακι said...

Ανεστη..δεν μπορουμε να υποχρεωσουμε κανεναν να αγαπαει τα δικα μας ακουσματα.

elafini said...

ναι candy μου

ghteytria said...

Θεϊκή... Τί να πω; Τα είπαν όλα! Μπράβο σου!

Θεοδόσης Βολκώφ said...

Μια από τις σπουδαίες μορφές και συνάμα μια από τις πολλές τραγωδίες της μουσικής του 20ού αιώνα... Solomon, Lipatti, Neveu, Cantelli μερικές μόνον από αυτές...

Καλησπέρες


Βολκώφ

elafini said...

καλησπέρα Θεοδόση..μαζί με τον Lipatti και τον Gould, οι αδυναμίες μου..