27.5.07

The Black Tulip


...Ολλανδία του 17ου αιώνα... Σε μια εποχή με έντονες πολιτικές κρίσεις ανεβαίνει στην εξουσία ο Γουλιέλμος της Οράγγης και σκοτώνονται οι αδερφοί ντε Βιτ,Κορνέιγ και Ζαν. Ο κεντρικός ήρωας της μαύρης τουλίπας,ο μέγας λάτρης των λουλουδιών Κορνέιγ Βαν Μπέρλ,είναι βαφτισιμιός του νεκρού Κορνέιγ ντε Βιτ. Το γεγονός ότι ο τελευταίος βρίσκεται πολύ κοντά στο να δημιουργήσει ένα πολύ σπάνιο είδος φυτού,την μαύρη τουλίπα, τυφλώνει από ζήλια τον ανταγωνιστή του. Κι είναι ακριβώς η σχέση του με τον μισητό πολιτικό που θα οδηγήσει αδίκως τον Κορνέιγ Βαν Μπέρλ ως προδότη στην φυλακή. Εκεί εκτυλίσσεται και το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής, με τον Δουμά να παρακολουθεί τις προσπάθεις του ήρωα να υλοποιήσει το όραμα του και την σχέση που αναπτύσσει με την Ρόζα, τη κόρη του δεσμοφύλακα του. Στην αρχή ο Κορνέιγ δεν σκέφτεται παρά μόνο την μαύρη τουλίπα. Σταδιακά ωστόσο, καθώς η φιλία του με την κοπέλα εξελίσσεται σε έναν μεγάλο έρωτα,οι αξίες μέσα του θα ιεραρχηθούν διαφορετικά κι η μοίρα των ανθρώπων γύρω του δεν θα του είναι πια αδιάφορη...


(η "Μαύρη Τουλίπα", μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά που δημοσιεύτηκε το 1850)




...Αθήνα, αρχές δεκαετίας του '80 και η μορφή του Alain Delon ντυμένου στα μαύρα και με το ψευδώνυμο "Μαύρη Τουλίπα" στοιχειώνει τα πρώιμα εφηβικά μου όνειρα...αρχίζω επίσης να ερωτεύομαι παράφορα το λουλούδι αυτό και να αναρωτιέμαι αν είναι πραγματικό ή κομμάτι της φαντασίας μου...

("
La Tulipe Noire", 1963, directed by Christian-Jacque
)





...μερικά χρόνια αργότερα θα βρώ ένα λουλούδι πάνω στο θρανίο μου...μια μαύρη τουλίπα...με λύπη όμως θα διαπιστώσω πως δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια κοινή τουλίπα εμποτισμένη με μαύρο μελάνι...περιττό να πω πως ο ενθουσιασμός μου για την αναζήτηση του "στοιχειωμένου" λουλουδιού ξεφούσκωσε μαζί με τον έρωτα για τον αποστολέα του...



...χειμώνας του 2006...σερφάροντας στο ίντερνετ πέφτω πάνω σε ένα άρθρο για την καλλιέργεια της τουλίπας στην Ολλανδία (πως βρέθηκα εκεί ένας Θεός ξέρει)...και ξαφνικά τη βλέπω μπροστά μου...ολόμαυρη και μεγαλοπρεπή...κι όχι μόνο τη βλέπω, αλλά μαθαίνω πως έχει και όνομα...το λουλούδι που ονειρευόμουν από παιδί είναι μπροστά μου...το όνομά της ...






πριν αρκετές εβδομάδες πήρα ένα δώρο..βολβούς μαύρης τουλίπας...δεν ξέρω αν θα τους αρέσει το μπαλκόνι μου, αλλά θα περιμένω..




(ακούγοντας Marin Marais)



34 comments:

sot said...

Γνώρισα τη Μαύρη Τουλίπα με διαφορετικό τρόπο, όταν πριν πολλα χρονια, η Βραδυνή νομίζω, τη δημοσίευε σε συνέχειες με τη μορφή comic. Αυτή ήταν η αιτία της "γνωριμίας" μου με τον Αλ. Δουμά

vain said...

Υπέροχα λουλούδια! Υπέροχα!!

vain said...

και η μουσική που έβαλες πολύ όμορφη και γοτθικής υφής

vain said...

το βιβλιο το ειχα μικρή αλλα νλομιζω δεν το διάβασα-δεν μου είχε τραβήξει το ενδιαφέρον τότε

Ήχος Πλάγιος. Μόνος… said...

Σίγουρα η ομορφότερη από το σύμβολο των αιώνιο εραστών.
Από τα ομορφότερα άνθη που έχω δει, ευτυχώς σε μικρή ακόμα ηλικία.
Όταν την συναντήσεις είναι αδύνατο να την ξεχάσεις.

Καλή σου ημέρα elafini μου να είσαι καλά που μου έφερες μια τόσο όμορφη εικόνα στα μάτια Κυριακή πρωί.

Wonderfully Unpredictable said...

Επισκέφτηκα πρωί πρωί τον κήπο σου· οι μυρωδιές, τα χρώματα και η μουσική εξαιρετικής λεπτότητας. Καλήμέρα.

(Υποθέτω η μουσική είναι από την ταινία 'Όλα τα πρωινά του κόσμου'. Να ζητήσω μία χάρη; Θα μπορούσες στο μέλλον να ξαναβάλεις μουσική από αυτήν την ταινία; Ευχαριστώ.)

Υ/Α

παπί said...

Moυ θύμισες κάτι ταινίες όπου οι μικρές, φανομενικά ασήμαντες, παράπλευρες ιστορίες που εμπλέκονται στην πλοκή, είναι αυτές που τελικά έχουν κάτι να πουν..
Έχεις νιώσει ότι μερικά πράγματα στη ζωή επιμένουν να ξεπετάγονται μπροστά μας σαν να θέλουν ντε και καλά να μας συμβούν;

elafini said...

η μουσική υπέροχα απρόβλεπτε είναι το "improvisations sur ler folies d'Espagne" του Marin Marais...έχει χρησιμοποιηθεί και στην υπέροχη ταινία που αναφέρεις μαζί με μουσική του J.B.Lully και του F.Couperin...βάζω κατά καιρούς μουσική αυτής της εποχής και αφού σου άρεσε τόσο (είδα πως είσαι και λάτρης του Part) θα ξαναβάλω (μου αρέσει κι εμένα εξάλλου) ;)

καλημέρα ήχε μου..δεν την ξεχνάς ναι..χαίρομαι για το πρωϊνό σου ξύπνημα :)

αν καταφέρουν και βγούν οι τουλίπες μου θα σου χαρίσω μια vain..ακόμη κι αν δεν βγούν όμως σε 20 μέρες πάω Άμστερνταμ, οπότε κάτι θα κάνω ;)

δεν τα έχω διαβάσει sot αλλά κάπου τα πήρε το μάτι μου..βγήκαν κι άλλα βιβλία αργότερα με τον ίδιο τίτλο ("Η μάσκα της μαύρης τουλίπας" της L.Willig και το "The Black tulip: a novel of war in Afghanistan" του Milt Bearden)αλλά θα προτιμήσω το παιδικό μου κόλλημα..καλή σου μέρα :)

elafini said...

καλημέρα παπάκι μου...ακριβώς έτσι...πολλές φορές τα φαινομενικά "ασήμαντα" είναι και τα σημαντικότερα..και νομίζω πως πάντα μας "φωνάζουν" με τον τρόπο τους..αρκεί να είμαστε ανοικτοί να τα αντιληφθούμε..προσπαθώ πάντως να επικεντρώνομαι σ'αυτά τα μικρά..αφού τα μεγάλα πολλές φορές δεν είναι στο χέρι μας..στο να ξυπνάω ας πούμε και να παρατηρώ μια τουλίπα ακούγοντας μουσική που με ταξιδεύει..

Σπύρος Σεραφείμ said...

Να και μια τουλίπ από μένα, με μια είδηση που είχε γραφτεί στις 13/5/2002...

"Μπροστά σε ένα μοναδικό θέαμα βρίσκονται τις τελευταίες ημέρες οι επισκέπτες των Βασιλικών Βοτανικών Κήπων, στο Kew του δυτικού Λονδίνου αφού στη πλούσια συλλογή των σπάνιων φυτών συγκαταλέγεται πλέον, σε πλήρη άνθηση, και το Amorphophallus titanum το οποίο θεωρείται το μεγαλύτερο αλλά και το πιο δύσοσμο λουλούδι του κόσμου. Σύμφωνα με τους υπεύθυνους το λουλούδι αυτό φυτρώνει στα παρθένα δάση της Σουμάτρα και χρειάζεται αρκετά χρόνια για να αναπτυχθεί και να ανθοφορήσει. Κι ενώ ανθίζοντας πριν από μερικές μέρες αποκάλυψε το εντυπωσιακό εσωτερικό του, στο χρώμα του αίματος, ωστόσο αυτό συνοδεύτηκε από την απελευθέρωση μιας έντονης μυρωδιάς αποσύνθεσης(!) κάτι που πάντως δε στάθηκε αρκετό για να αποθαρρύνει τους πολυάριθμους επισκέπτες. Στον αντίποδα αυτής της αρχέγονης μεγαλοπρέπειας, βρίσκονται τα θαύματα των γονιδιακών διασταυρώσεων. Απόδειξη αυτών η πρώτη μαύρη τουλίπα με πέταλα που καταλήγουν σε κροσοϊδές αγκαθωτό άκρο, η οποία αποτελεί δημιούργημα και καύχημα για έναν Πολωνό κηπουρό.

Χρειάστηκαν δύο δεκαετίες δουλειάς

Πρόκειται για τον Ρομάν Ζιμάνσκι, ο οποίος ''έβαλε τα γυαλιά'' στους κατ' εξοχήν ειδικούς Ολλανδούς αλλά και Βρετανούς καλλιεργητές τουλίπας σε έναν αγώνα ταχύτητας για τη δημιουργία μιας σπάνιας τουλίπας.

Ο Ζιμάνσκι είπε ότι του πήρε δύο δεκαετίες συστηματικής δουλειάς και κυρίως επιμελούς διασταύρωσης για να δημιουργήσει τελικά αυτό το μοναδικό στον κόσμο λουλούδι.

Παρότι οι φυτοκόμοι, χρόνια τώρα, κατέχουν άριστα την τέχνη της γονιμοποίησης και διασταύρωσης της μαύρης τουλίπας καθώς και ποικιλόχρωμων τουλίπων που τα πέταλά τους καταλήγουν σε κροσοϊδές άκρο, μια τέτοια διασταύρωση σε μαύρη τουλίπα παρέμενε άπιαστο όνειρο.

Το ανθοκομικό αυτό θαύμα έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στην έκθεση τουλίπας ''Tulipan 2002'' που γίνεται στην πόλη Πόζναν της δυτικής Πολωνίας κάθε χρόνο .

Οπως ήταν φυσικό ο Πολωνός κηπουρός δεν αποκάλυψε το μυστικό της επιτυχίας του και το μόνο που δήλωσε είναι ότι βασίστηκε στη μεγάλη γονιδιακή τράπεζα ειδών τουλίπας που συνέλεγε επί πολλά χρόνια από όλο τον κόσμο."

Καλημέρες!

elafini said...

αχ σ'ευχαριστώ για τις πληροφορίες..θα ψάξω να βρώ και φωτογραφίες..κρατώντας κλειστή τη μύτη μου :P ...καλημέρα :)

Pan said...

Ένα κατάστημα 'γοτθικών' διακοσμητικών στα Εξάρχεια έφερνε για πολλά χρόνια (δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη) πλαστικά λουλούδια μαύρης τουλίπας.

Πίστευα ότι μόνο έτσι υπήρχε πιθανότητα να δεις ένα τέτοιο. Σε ευχαριστώ που μου απέδειξες το αντίθετο.

elafini said...

όταν επιστρέψω από Ολλανδία θα στις δείξω και σε φωτογραφία (σπιτική εννοώ)..καλημέρα :)

(έχω πάρει κάτι νεραϊδούλες και ξωτικά από το συγκεκριμένο..τουλίπες δεν είδα, αλλά ίσως ήταν παλιότερα)

A.F.Marx said...

Την "μαύρη τουλίπα",δεν έτυχε να την δω ούτε σε ταινία ούτε σε βιβλίο.
Την "μαύρη καλλονή" ξέρω μόνο... Αλλά ήταν άλογο.
Πειράζει;
:)

patsiouri said...

Μπράβο βρε ελαφίνι μου που την ψάχνεις τόσο...μπράβο...

ghteytria said...

Εξαιρετική παρουσίαση! Και το βιβλίο είχα διαβάσει πολύ πολύ παλιά, τόσο που ελάχιστα θυμάμαι και τις τουλίπες λατρεύω. Είναι ένα λουλούδι εύθραυστο κι αυτό μου το κάνει ακόμα πιο όμορφο. Εδώ στον Κήπο του Λουγκάνο και παντού, κάθε Πάσχα δεν χορταίνει το μάτι σου την τόση ομορφιά! Ένα όνειρο, μια χρωματική πανδαισία...
Εύχομαι να τους αρέσει το μπαλκόνι σου! Για τη μουσική... τα λόγια είναι περιττά! Μπράβο!!!

vain said...

i ypothesi pantws deixnei polu endiaferousa, poludiastato mythistorima

elafini said...

χμμμ....την θυμάμαι και την "Μαύρη Καλλονή" Marx...γκανιάν...χαχα

έχω μερικές εμμονές που και που patsiouri μου..καλές πάντα..ελπίζω να νιώθεις καλύτερα...φιλιά

η μουσική αυτή με ταξιδεύει τόσο που με εμποδίζει να επιστρέψω στην πραγματικότητα γητεύτρια..πάντα σκέφτομαι δάση, άμαξες, τη "Μαύρη Καλλονή" να τρέχει δαιμονισμένη...φορέματα εποχής...τον Ζορρό...ουπς..ξεφύγαμε..χαχα..όσο για τους κήπους ..με βλέπω για επίσκεψη.. ;)

(στα links μου κάτω από το forest music θα βρεις το alia-vox..είναι εταιρεία που ειδικεύεται σε μουσική της εποχής αυτής)


αν σου αρέσουν αυτού του είδους τα μυθιστορήματα vain είναι ωραίο..

panagiota said...

Ωραιος ιστοριοπλάστης ο Δουμάς,κουκλος ο Ντελόν στα νιατα του αλλά την τουλιπα με τα κροσσοτά πεταλα δεν την ειδα ακομα...
Την απλή μαυρη τουλίπα την ειδα πριν απο πολλα χρονια στην Γερμανια(φερμένη απο Ολλανδια φυσικα)στο θερμοκηπιο της αδελφης μου.
Κράτα τους σπαρμένους βολβους σε σκιερό μερος(γιατι επρεπε να φυτευτουν απο τελος Ιανουαριου)Να υπαρχει παντα νερο στο πιατο της γλαστρας για να παίρνουν την υγρασια που αυτοί θελουν και η αποσταση μεταξυ τους να ειναι 10cm.Ευχομαι να τα δεις να ανθιζουν !!!

elafini said...

ευχαριστώ καλή μου παναγιώτα...δυστυχώς δεν ήταν η εποχή τους για φύτεμα, αλλά τώρα τους πήρα..για να δούμε..φιλιά

cropper said...

Μ ουσική
Α νθίζει
Υ ληγενούς
Ρ εμβασμού
Η χημα.

Τ όσον
Ο μορφη
Υ πουργία*
Λ αφίνας.
Ι ασις
Π άντων
Α σθμάτων


*με την αρχική της σημασία, βεβαίως, ως "χάρις".

elafini said...

είσαι ποιητής cropper...πολύ όμορφο...ευχαριστώ..

ghteytria said...

Καλοδεχούμενη στους κήπους! Να το οργανώσουμε...
Πώς το λέγαμε το παιδικό θυμόσαστε;

- Θα υπάγω εις τους κήπους δεν περνώ δεν περνώ...
- Τι θα κάνεις εις τους κήπους; Δεν περνάς δεν περνάς!
- Θα εικόψω δυο τουλίπες Δεν περνώ ΠΕΡΝΩ! ;)

elafini said...

εσύ ήσουν εδώ κι εγώ σε σένα ;)
βιολέτες ήταν και Μαρία..εμείς θα περάσουμε και θα πούμε και 2 τραγούδια..κατάστρωση σχεδίων οπωσδήποτε ;) όνειρα γλυκά σου..

μαραμενα σύκα said...

Νόμιζα ότι ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας!Δεν θα ήταν καλύτερα να έμενε έτσι?
καλημέρα
:-D

elafini said...

καλημέρα καλή μου και συγνώμη που στο χάλασα..στη συγκεκριμένη περίπτωση η πραγματικότητα είναι πολύ καλύτερη από τη φαντασία...κι εξάλλου υπάρχουν τόσα άλλα όμορφα που έχουμε ακόμη να φανταζόμαστε...σύντομα θα πάω να βρώ μονόκερους (θα σε ειδοποιήσω πρώτα..χαχα)...πολλά φιλιά

keimgreek said...

oraia ;-)
bale mia camera live sto balconi na parakolu8ume ka8e mera tus sporus ka8ws 8a skanun myti kai 8a megalwnun

elafini said...

θα είναι θαύμα αν ξεπεταχτούν (λάθος εποχή τις φύτεψα), αλλά θα δούμε...τώρα μου θύμισες κάτι φοβερά βιντεάκια που ανακάλυψα..θα στα στείλω από εκεί..καλημέρα (ναι!τώρα ξύπνησα) και καλώς ήρθες ;)

Anonymous said...

Για θυμηστε μου,υπηρχε πολυ παλια μια σειρα στην τηλεοραση μ΄αυτο τον τιτλο;Δεκαετια '70 λεμε τωρα.Η μαυρη τουλιπα δεν μου λεει και πολλα (μια φιλη μου παρ'ολ' αυτα 'λιποθυμαει' στο ακουσμα της),αλλα οι τουλιπες γενικως με ξετρελλαινουν.Μονο που κρατανε λιγο,οι ατιμες.-ΑΤΠ-

elafini said...

καλημέρα...κάτι μου θυμίζει αμυδρά, αλλά δεν είμαι σίγουρη..απ'οτι είδα ήταν παραγωγή του BBC

Black Tulip

industrialdaisies said...

Fanfan la Tulipe!

Να φανταστώ μαύρη τουλίπα σε αστικό μπαλκόνι και τη γρια θυρωρό να με ρωτάει τι του έκανα του καημένου του φυτού και τι στον κόσμο!! Φοβερή ιδέα, από τις εμμονές, το πιστεύω, γεννιούνται θαύματα πολλές φορές! Καλημέρα!

elafini said...

αν καταφέρουν και βγούν θα σου δώσω κι εσένα μαργαριτούλα να τις δείξεις στη θυρωρού ;)

keimgreek said...

kalws se brika

elafini said...

;)