2.5.07


"...τράβηξα ίσια στο δάσος με τις φουντουκιές, γιατί είχα μια φωτιά μες στο κεφάλι μου, κι έκοψα και ξεφλούδισα ένα κλαδί, κι αγκίστρωσα ένα μούρο σε μια κλωστή μεγάλη. Κι όταν οι λευκές νυχτοπεταλούδες άρχισαν να πετάνε, και τ' άστρα σαν πεταλούδες τ' ουρανού τρεμόπαιζαν ψηλά, έριξα το μούρο σ ' ένα ρυάκι, κι έπιασα μια μικρή ασημένια πέστροφα. Όταν την ακούμπησα κάτω πήγα να φυσήξω την πυρωμένη φωτιά μου, μα κάτι κινήθηκε δίπλα μου, στο χώμα κάτω και κάποιος με φώναξε με τ' όνομά μου. Είχε γίνει ένα κορίτσι που έλαμπε, με άνθη μηλιάς στο κεφάλι στολισμένο, φώναξε τ' όνομά μου και έτρεξε και χάθηκε στον άνεμο τον φωτισμένο. Κι αν γέρασα απ' όλη αυτή την περιπλάνηση μέσα σε τόπους σκοτεινούς και τόπους σε βουνά ψηλά, θα μάθω εγώ που πήγε, και θα της κρατήσω τα χέρια και θα της φιλήσω τα χείλη γλυκά και θα περπατώ πάνω στο ψηλό χορτάρι, ώσπου οι αιώνες μια στάχτη να γίνουν και τα ασημένια μήλα του φεγγαριού, τα χρυσά μήλα του ήλιου..."

19 comments:

A.F.Marx said...

Α... σε τέτοια δάση τριγυρνάς;
Είπα κι εγώ!
(Άρνηση της πραγματικότητας; Όχι βρε συ...Πες το αλλιώς: "μικρές αποδράσεις" )

elafini said...

και το δύσκολο είναι πάντα η επιστροφή..

ion said...

στη "χώρα του ποτέ"... καταπληκτική μουσική..Χοπ Χοπ σε τόπους μακρινούς το ελαφάκι..

proinos said...

Ευχαριστίες για τη μουσική
και για τις περιπλανήσεις...

elafini said...

..μακριά, ας πάμε μακριά. Άδειασε την καρδιά σου από τα θνητά της όνειρα..οι άνεμοι ξύπνησαν, τα φύλλα στροβιλίζονται, τα μάγουλά μας χλωμά, τα μαλλιά μας ελεύθερα, τα στήθη μας φουσκώνουν, τα μάτια μας λάμπουν, τα χείλη μας μισάνοιχτα..κι όποιος μπορέσει να ατενίσει τη βιαστική μας παρέα, τον οδηγούμε εμείς σε ότι του ανήκει..τον οδηγούμε εμείς σε ότι η καρδιά του ελπίζει..

άλλο ένα αγαπημένο του Yeats..σήμερα έχω χωθεί για τα καλά στο δάσος..

καλό βράδυ proine, ion, marx

ion said...

Πολύ όμορφο. Μαγικό. Ό,τι πρέπει για τέτοιες ώρες

nicon said...

...

Δασώδες...!

Καλημέρα!

:-)

ghteytria said...

Καλημέρα! Άψογο δέσιμο! Μουσική και ποίηση...Enya και Yeats! Τον ωραιότερο καφέ ήπια σήμερα.
Είσαι υπέροχη... και το εννοώ! Όχι σχήμα λόγου! Μεγάλη τρέλα τα Κέλτικα! Την έχω κι εγώ στον απόλυτο βαθμό. Με ενέπνευσες για ποστ που θα στο αφιερώσω... Φιλιά!

Adonios said...

Elafini δεν ξέρω πως κατάφερες αυτό το Post...
Είναι ονειρικό!!!
Δεν μπορώ να ξεκολλήσω!
Αν σε εμπνέει ο Μάϊος θα κοιτάξω να μιλήσω στον υπεύθυνο για να βάλει 2-3 ακόμα για φέτος ;)

ανεστης said...

Καλημέρα!
μ΄ακούς εκεί στο δάσος;

elafini said...

φιλιά σε όλους...η αλήθεια είναι πως είμαι "αλλού"...σε δάση και ρυάκια..χαίρομαι που σας αρέσει και το μοιράζεστε μαζί μου :)

veloz said...

και ξέρεις μερικοί έχουμε αδυναμία στα παραμύθια και στα παραμυθένια.. :)

elafini said...

ναι νεραϊδούλα..

zero said...

Καταπληκτικο ποστ.

ζερο.

Μαύρος Γάτος said...

Υπέροχο, Φεγγαροκόριτσο.

Σ:)))))

Μαύρος Γάτος said...

Ν απαντήσω με το ίδιο νόμισμα;;;;

Σ;))))))

elafini said...

ουρανός και θάλασσα...πολύ όμορφο γάτε


σε λίγο το ετοιμάζω zero

patsiouri said...

Τελικά είσαι 100/1οο καλλιτέχνιδα, έτσι???

elafini said...

ερωτευμένη με αυτά που θεωρώ ωραία...και αθεράπευτα ρομαντική (μη το πεις πουθενά όμως..)