7.7.07

Ο Βασιλιάς είναι γυμνός !!




Πριν από πάρα πολλά χρόνια ζούσε ένας Αυτοκράτορας που είχε μανία με τα καινούργια ρούχα. Και ήταν τόσο μεγάλη η μανία του, που όλα του τα λεφτά, τα χάλαγε για ρούχα. Η μοναδική του φιλοδοξία σ'αυτή τη ζωή, ήταν να είναι καλοντυμένος. Για τους πολίτες του, τους στρατιώτες του, το βασίλειό του, δε νοιαζότανε καθόλου. Τα προβλήματα του λαού τον άφηναν αδιάφορο. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν ν' αγοράζει καινούργια ρούχα, να τα φοράει και να κάνει βόλτες για να κάνει φιγούρα...

... ο Αυτοκράτορας ζούσε σε μια μεγάλη πόλη, που καθημερινά την επισκέπτονταν διάφοροι άνθρωποι, απ'όλο τον κόσμο. Μια
μέρα, ήρθανε δύο απατεώνες. Συστήθηκαν σαν υφαντές και υπερηφανεύτηκαν ότι μπορούν να υφάνουν τα πιο φίνα υφάσματα που μπορούσε να βάλει ο νους του ανθρώπου. Και πέρα απ' τα χρώματα και τα σχέδια μοναδικής ομορφιάς, τα υφάσματα αυτά είχαν την ξεχωριστή ιδιότητα, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, να είναι αόρατα σε όποιον είναι ανάξιος του αξιώματος που κατέχει, ή σε όποιον είναι υπερβολικά βλάκας..

"Αυτά τα υφάσματα πρέπει να είναι φοβ
ερά!" σκέφτηκε μόλις το έμαθε ο Αυτοκράτορας. "Αν φόραγα ρούχα που είναι φτιαγμένα από τέτοιο ύφασμα, θα μπορούσα αμέσως να καταλάβω ποιός στο βασίλειό μου δεν αξίζει το αξίωμα που κατέχει και θα μπορούσα να ξεχωρίσω ποιός είναι βλάκας και ποιός έξυπνος."

Και έδωσε στους δύο απατεώνες πολλά πολλά χρήματα για να αρχίσουν να δουλεύουν χωρίς να χάνουν καθόλου χρόνο. Οι απατεώνες από τη μεριά τους, έστησαν δύο αργαλειούς και άρχισαν να
κάνουν πως δουλεύουν, χωρίς βέβαια να κάνουν τίποτα και ζήτησαν και τους έφεραν τις πιο ακριβές κλωστές από μετάξι και χρυσό, που τις κράτησαν φυσικά για λογαριασμό τους...

Οι μέρες περνούσαν...και οι απατεώνες ζητούσαν κι άλλα λεφτά και πιο πολλές κλωστές χρυσές και μεταξωτές. Ότι παίρνανε το τσεπώνανε και στους αργαλειούς δεν πέρασαν ούτε μια κλωστή συνέχισαν
όμως να κάνουν ότι υφαίνουν, όπως έκαναν και πριν.

Ο Αυτοκράτορας έστελνε κατά καιρούς συμβούλους να ελέγξουν τη πρόοδο των εργασιών. Έτσι και τώρα διόρισε έναν γέρο - Υπουργό, τίμιο, άξιο και χρόνια έμπιστο. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησε ο Υπουρ
γός για την αίθουσα όπου οι δύο απατεώνες είχαν στήσει τους αργαλειούς. Κόιταζε, κοίταζε, αλλά οι αργαλειοί άδειοι. Οι δύο απατεώνες του ζήτησαν ευγενικά να πλησιάσει για να δεί καλύτερα και τον ρώτησαν αν εγκρίνει το σχέδιο και τα χρώματα στο ύφασμα. Ο καημένος ο Υπουργός συνέχισε να κοιτάει με τα μάτια ορθάνοιχτα, αλλά δεν έβλεπε τίποτα.
"Δεν το πιστεύω!" ξανάπε από μέσα του. "Λες να είμαι βλάκας; Δεν το'χα σκεφτεί ποτέ μου. Αλλά και βλάκας να είμαι, αυτό
δεν είναι κάτι που λέγεται προς τα έξω. Ή μήπως είμαι ανάξιος να είμαι υπουργός; Ή και τα δύο; Πω, πω λαχτάρα μου! Έτσι και μαθευτεί αυτό, πάει κάηκα! Αυτό είναι ένα μυστικό που μόνο εγώ πρέπει να το ξέρω!"
Λέει λοιπόν στους δύο απατεώνες πως δεν έχει ξαναδεί τέτοιο ωραίο σχέδιο και τόσο όμορφα χρώματα και πως θα ενημερώσει αμέσως τον Αυτοκράτορα για το ότι έμεινε απόλυτα ικανοποιημένος από τον έ
λεγχο.

Και οι μέρες περνούσαν, τα χρήματα εξατμίζονταν και το μόνο θέμα συζήτησης στο Βασίλειο ήταν η μεγάλη παρέλαση όπου επιτέλους όλοι θα έβλεπαν τα νέα ρούχα του Αυτοκράτορα, τα οποία είχαν πληρώσει όλοι με τόσο κόπο...

Και η μεγάλη μέρα έφτασε...

Οι δύο απατεώνες (στους οποίους πλέο
ν είχε απονεμηθεί ο τίτλος των Επίσημων Υφαντών της Βασιλικής Αυλής) έφτασαν στο παλάτι με τα νέα ρούχα και μαζί με τους αυλικούς οδηγήθηκαν στα δωμάτια του Αυτοκράτορα για να τον ντύσουν. Αφού προσποιήθηκαν ότι του φόρεσαν πρώτα το παντελόνι, μετά το σακάκι, μετά τον μανδύα και τα λοιπά συμπληρωματικά της αμφίεσης, τον ρώτησαν αν είναι ικανοποιημένος.
"Ναι! Τα άξιζαν τα λεφτά τους!" είπε ο Αυτοκράτορας χαρούμενος.

Εκείνη την ώρα ήρθε ο Βασιλικός Τελετάρχης και του ανακοίνωσε ότι έξω τον περίμενε η φρουρά του.
Έτσι ο Αυτοκράτορας βγήκε στην παρέλαση, κάτω απ'την χρυσοποίκιλτη τέντα με τα κρόσια και όλοι που τον έβλεπαν να περνάει στους δρόμους έλεγαν :
"Τι υπέροχα που είναι τα ρούχα του Αυτοκράτορα! τι υπέροχη που είναι η ουρά του μανδύα του! πόσο τον κολακεύει!"...γιατί
κανένας δεν ήθελε να παραδεχτεί την αλήθεια...

"Αυτός δεν φοράει τίποτα!" είπε κάποια στιγμή ένα παιδί.

"Ακούστε τι είπε η αθώα ψυχή!" είπε ο πατέρας του. Και άρχισε σιγά σιγά να ψιθυρίζεται από αυτί σε αυτί, τι είχε πει το παιδάκι.

"Όντως, δε φοράει τίποτα", άρχισαν να παραδέχονται το οφθαλμοφανές, ο ένας μετά τον άλλον. Ο Αυτοκράτορας είναι γ
υμνός!"



Ο Αυτοκράτορας ταράχτηκε κάπως όταν το άκουσε αυτό, από μέσα του όμως σκέφτηκε :
"Πρέπει να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων."
Και συνέχισε να παρελαύνει μαζί με τους
ακόλουθούς του που συνέχισαν να περπατάνε από πίσω του με πιο πολύ πόζα απ' ότι προηγουμένως, σφίγγοντας με δύναμη στα χέρια τους την ανύπαρκτη ουρά...(Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, "Τα καινούργια ρούχα του Αυτοκράτορα". Μετάφραση: Αλέξης Καλλίτσης, με Ελαφίσιες παρεμβολές)


Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις ΔΕΝ είναι φανταστική....


33 comments:

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... said...

Κάποτε, κάπως πρέπει να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.

elafini said...

αν τολμήσουμε να γίνουμε σαν το παιδάκι...ναι!

καλημέρα ήχε...(σαν να προσέχω πρώτη φορά την τελεία μετά το πλάγιος..)

o wasilias tou dasous. said...

to fos einai mia telia se ena oniro kameno.
kai kauete bouvo kai mas khta..
@......mone,exeis dikeo....ta erga mas fenonte.

Νίκος said...

Η ιστορία που αναφέρεις «τα ρούχα του βασιλιά Υμπυ» ανέβηκε με φοβερή επιτυχία το 73 από το σύλλογο Κρητών φοιτητών

Pan said...

Πληθαίνουν...Να δούμε εμείς πότε θα βρούμε το κουράγιο να τους ξεμπροστιάσουμε.

elafini said...

βασιλιά του δάσους (με το ωραίο κι επίκαιρο όνομα)..το χειρότερο είναι να βάλουμε τελείες στα όνειρά μας...

καλώς ήρθες νίκο
γνωστό παραμύθι του H.C.Anderssen και από τα πολύ αγαπημένα μου από τότε που ήμουν παιδάκι...σήμερα βλέπω την αλληγορία..(ευχαριστώ για την πληροφορία)

να σου πω την αλήθεια pan μου, έχω σταματήσει να αναρωτιέμαι για το "εμείς"...το "εγώ" φωνάζει αυτή τη στιγμή (και δεν είανι εγωϊστικό αυτό)

natassaki said...

ναι, αν ακούγαμε τα παιδιά...
αν ακούγαμε σαν τα παιδιά...
όλα θα ήταν πιο αλήθινά

Καλημέρα, καλό κουράγιο.

elafini said...

καλώς το natassaki
από κουράγιο κι αισιοδοξία εδώ μέσα άλλο τίποτα...τόσο που αρχίζω και νιώθω χαζή :P

cropper said...

Πολύ μ' αρέσουν τα παραμύθια.
Να καθόμαστε μέσα στο δάσος γύρω από μια φωτιά και να λέμε ...
Ωχ, βοήθεια. Φωτιά στο δάσος.

elafini said...

και μετά λέει να ξυπνούσαμε και όλα να ήταν όπως πρώτα...ε cropper..απλά το παραμύθι αυτό μου θύμισε τον στρουθοκαμηλισμό μας...

βασίλης said...

Ο βασιλιάς είμαστε εμείς ζώντας στο μικρόκοσμο της αλαζονείας. Πιστεύουμε απαράδεκτα και μικόφθαλμα ότι αν κάψουμε ένα βουνό θα φθηνήνουν τα οικόπεδα. Το οξυγόνο που χανεται δεν μετράει για κανένα. Τόσο περίσεια έχουμε. Ωραίο παραμύθι. Αλληγορικό. Καλώς σε βρήκα ευαισθητοποιημένο ελαφίνι. Μπράβο σου

tHe_sAiLoR said...

Δυστυχώς, το δικό μας "παραμύθι" έχει και κάτι από τη μέρα της... μαρμότας...
Κάθε φορά, όλο και κάποιος θα πει "ο βασιλιάς είναι γυμνός", αλλά το έργο επαναλαμβάνεται συνεχώς...

Για τον βασιλιά του παραμυθιού είμαι πιο αισιόδοξος. Φαντάζομαι πως το πάθημα θα του έγινε μάθημα...

το φτυαράτσι said...

Αγαπημένο μου παραμύθι.Είδες γι'αυτό λένε από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αληθεια!LOL!Καλημέρα!!!

ion said...

σήμερα ξύπνησα με καλή διάθεση..κάπου στο βάθος όμως το ξέρω ..αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ..
όσο τα παιδιά γίνονται μεγάλοι..

πάμε στη χώρα του ποτέ..

Μαύρος Γάτος said...

Τουλάχιστον αυτός ο παραμυθένιος βασιλιάς ήταν ευτυχισμένος

ο δικός μας ο βασιλιάς είναι ΚΑΙ γυμνός ΚΑΙ δυστυχισμένος...

o wasilias tou dasous. said...

emeis geftikame to basilio tou dasous ti kostoumi tou rapsane oi raftes mas..
kai na min ksexniomaste...
to dasos akoma mas xriazete..to xriazomaste...ma 8a prepei ta logia mas na ginoun kai erga.
h gh....xriazete kainoyrio forema...ta logia to mpalonoun..
oi ipef8inoi einai san tou parami8iou tous raftes...emeis omos paidia ths ghs..as niastoume prein ginoume ena nekro asteri sto simpan.

Σπύρος Σεραφείμ said...

το χειρότερο είναι ότι το ξέρει κι ο ίδιος ο βασιλιάς...

elafini said...

ο καθένας από εμάς είναι βασιλιάς του εαυτού του κι επιλέγει τα "ρούχα" του και τους "ράφτες" του...η αλλαγή ξεκινά από το άτομο και όχι από τη μάζα..αρκεί να έχουμε τη δύναμη να παραδεχτούμε, να μην ανεχτούμε και να απαιτήσουμε...

καλησπέρα ion, γατούλη, σπύρο, βασιλιά

καλώς σας βρήκα βασίλη, φτυαράτσι, sailor

τρέχω για τη συγκέντρωση

Μαύρος Γάτος said...

Καλημέρα, καλή εβδομάδα! Περιμένουμε νέα από τη συγκέντρωση!!!!

Σ;))))

elafini said...

καλημέρα γατούλη
κάτι θα κάνουμε και για σας τους βόρειους γάτους ;)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Μου άρεσαν οι ελαφίσιες παρεμβολές και το ότι η ιστορία ΔΕΝ ήταν φανταστική....
΄Αλλη μια πικραμένη αλήθεια...

Παρεμπιπτόντως, να δούμε ΤΙ και ΑΝ καταφέραμε χθες..
΄Εχασα την εμπιστοσύνη μου με δαύτους...

Γλαρένιες αγκαλιές

sot said...

Ναι αν γίνουμε όλοι μικρά παιδιά και δε γυμνωνόμαστε κι εμείς για να τους μοιάσουμε τότε θα ντραπούν.

elafini said...

σίγουρα δεν θα γίνουν θαύματα γλαρένια μου, ίσως και τίποτα...δείξαμε όμως πως η φωνή μας μπορεί να ακουστεί πέρα από κομματικές αντιπαραθέσεις και συμφέροντα...

να ντραπούν...η λέξη αυτή απουσιάζει από το λεξιλόγιό τους sotμου..

σας έφτιαξα ένα slide show με χθεσινές φωτογραφίες και στα αριστερά έχω προσθέσει links με ενδιαφέρουσες αναφορές

Shades said...

Και ακριβά ρούχα έχουν και βίλες και πισίνες και μάλλον μόνο αυτό τους ενδιαφέρει.. και η καρέκλα που προσπαθούν να γαντζωθούν.
Το τραγούδι που ακούω είναι καταπληκτικό.. και το προηγούμενο ήταν γάντι με το ποστ σου.

melomenos said...

αυτά τα παιδιά τελικά
...είναι σκέτος μπελάς ε;
:)
για να δούμε θα πάρουν τα μηνύματα "οι βασιλιάδες";
καλησπέρα σου

candy's τετραδιάκι said...

...γαμω τα τραγουδια!
Θα επανελθω για να διαβασω το ποστ :)

patsiouri said...

Δεν πά να ψοφήσουν από κατάθλιψη και αυτοί και οι κυράτσες που σέρνουν μαζί τους...

Και θεόγυμνοι...

Εχω τρελλά νεύρα!

Επιμένω για τις νάρκες επίσης...άκουγα ένα μαλάκα προχτές που περιμέναμε μαζί στο γιατρό να ορύεται ενθουσιασμένος πως έχει βρεί ΚΟΝΕ όταν αρχίσουν να πωλούνται τα πρώτα οικόπεδα να χωθεί...

Ημουν πολύ χάλια να του κάνω φασαρία, σόρι, η κλώσσα του πάντως τον προειδοποιήησε για το βλέμμα μου...

Pan said...

Ρε'συ, πολύ όμορφες οι φωτογραφίες!

@ Πατσιουρί: Να αρχίσουμε και εμείς τα κονέ με τους εμπόρους δηλαδή;

elafini said...

αυτό είναι δεδομένο shades..πως μόνο αυτό τους ενδιαφέρει..είπα δεδομένο και το μυαλό μου πήγε σε κάτι μαθηματικό..
δεδομένο 1 : έστω ότι αυτοί που σας κυβερνούν είναι $@##*^#@ (καρτουνίστικες βρισιές)
δεδομένο 2 : εσείς τρώτε κουτόχορτο
πρόβλημα : είναι ποτέ εφικτό να αλλάξει η κατάσταση;
(δεν ήμουν και ποτέ καλή στα μαθηματικά...)

(ευχαριστώ για τα μουσικά σχόλια ;))

elafini said...

το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ melomene μου...σαν να μην έχει καλό σήμα όμως..

κι εγώ κόλλησα candy με το τραγούδι σήμερα...καλώς επέστρεψες ;

ωραίες είναι pan...οι κορυφαίες ήταν αυτές του salata...τα τέλεια συνθήματα (τους έβαλα και link στο πλάι)

με το δίκιο σου patsiouri μου...να έρθω εκεί να τους πλακώσουμε μαζί;

akamas said...

Ελαφίνι με το ξύλο δεν βγαίνει κάτι, τα νεύρα μας θα πρέπει να τα δείξουμε είτε σε εκδηλώσεις σαν της Κυριακής είτε όταν έρθει η κρίσιμη ώρα της κάλπης. Τότε θα πρέπει να τους αποδείξουμε ότι είναι γυμνοί και ανεγκέφαλοι και να δείξουμε την δύναμή μας.

ο δείμος του πολίτη said...

Η εξουσια πάντα ήταν γυμνή και οι κυβερνώντες ακόμα περισσότερο.

elafini said...

καλέ μου akama...πάντα ήρεμη δύναμη ήμουν..η βία και η ένταση μόνο βία γεννούν...σε όλους τους τομείς...(πλάκα στο patsiouri έκανα για να νιώσει καλύτερα)..
Συμφωνούμε απόλυτα πάντως στο ότι η σημαντικότερη στιγμή από εδώ και πέρα είναι η ώρα της κάλπης..εκεί θα φανεί πραγματικά η δύναμή μας αρκεί να ξεπεράσουμε όλα αυτά που μας κρατούν δέσμιους...έχουμε τη δύναμη στα χέρια μας και δεν θέλουμε να το δούμε...η γύμνια όπως λέει και ο αγαπητός δείμος στέκει μπροστά στα μάτια μας κι εμείς τα κλείνουμε..

καλημέρα σε όλους