25.7.07

Love Sonnet XVII


I do not love you as if you were a salt rose, or topaz
or the arrow of carnations the fire shoots off.
I love you as certain dark things are to be loved,
in secret, between the shadow and the soul.

I love you as the plant that never blooms
but carries in itself the light of hidden flowers;
thanks to your love a certain solid fragrance,
risen from the earth, lives darkly in my body.

I love you without knowing how, or when, or from where.

I love you straight
forwardly, without complexities or pride;

So I love you because I know no other way
than this: where I does not exist, nor you,
so close that your hand on my chest is my hand,
so close that your eyes close as I fall asleep..

~Pablo Neruda~


Enya - The Council of Elrond

29 comments:

Shades said...

"in secret, between the shadow and the soul"
Η μουσική είναι ένα με το ποστ για άλλη μια φορά.
Καλημέρα :)

Negma said...

Έτσι... Μόνο έτσι...

LOCKHEART said...

Δεν χρειάζονται σχόλια :)

ο δείμος του πολίτη said...

ΠΟλύ καλό ποίημα. Υπέροχη επιλογή.

Σπύρος Σεραφείμ said...

θέλει απίστευτη γενναιότητα ψυχής και πληθώρα συναισθήματος να πεις "σ' ευχαριστώ για την αγάπη σου"...

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ said...

............
(τα λόγια είναι περιττά)

Tf said...

Νταξ... το έπαθα το ψυχολογικό! Jesus, ΤΙ ΣΟΚ!

Αναρωτιέσαι τι λέω εε;

25/7/07 7:02 μμ
"Κάτσε να μπω στην Elafini... A, ποίημα είναι αυτό; Και τι ακούω; Enya; Πωω, τέλεια, ταιριάζουν απίστευτα"

(Χαλαρώνω και ξεκινάω να διαβάζω το κείμενο με - προσοχή εδώ - τα ηχεία τέρμα για να ακούω την θεϊκή Enya)

"...α, ένα link"

(Δεξί κλικ και άνοιγμα σε νέα καρτέλα για να μη χάσω τη σελίδα αλλά και να συνεχίσω να διαβάζω - με ηρεμία - το κείμενο)

...

OOOO FOOORTUUUNAAA
VEEEELUUUT LUUUNAAA
STAAAAAATU VARIABILIIIIS!!!!!!


...

Καταλαβαίνεις ότι η συνέχεια θύμιζε εντατική, με τον εαυτό μου να προσπαθεί να επαναφέρει τους παλμούς της καρδιάς, που το Carmina Burana (στη διαπασών!!!) είχε διακόψει!

Αχ... πάω να πιω κάνα νερό για να συνέλθω...

ΥΓ: Νταξ! Δεν τρόμαξα και έτσι! Χεχ...

elafini said...

μόλις το γύρισα σε "χειροκίνητο" tf...να μη πληρώνω και γιατρό ε? :PPP
να είσαι καλά πάντως που με έκανες και γέλασα...συγχωρεμένη?

elafini said...

είχα σκοπό να μην σχολιάσω τίποτα και να αφεθώ στη διέγερση των αισθήσεων που μου δημιουργεί αυτό το ποστ...η παρατήρηση του tf όμως με ξύπνησε από την ονειροπόληση...

καλό απόγευμα σε όλους...

Tf said...

Δεν υπάρχει κάτι για να σε συγχωρήσω. Φταίω εγώ, η λατρεία μου για την Enya και τα μεγάλης έντασης 5.1 ηχεία μου.

Χαίρομαι που σε έκανα να γελάσεις (και sorry για τη διακοπή της ονειροπόλησης) ;)

Νίκος said...

Απίστευτα ερωτικές οι σελίδες σου, και συ τεχνίτρια στο παιχνίδι του έρωτα και της σαγήνης. Άκου λοιπόν: η αγάπη θέλει υπομονή, θέλει ταπεινοσύνη θέλει λαγού περπατησιά και αετού γρηγοροσύνη.

2Σx2 said...

Αν και ώρες ώρες ο Νερούδα μου φαίνεται ότι επαναλαμβάνει τον εαυτό του στα ποιήματά του και εντοπίζω και κάποιες εμμονές του (με τα στάχυα π.χ.) νομίζω ότι αυτό που κάνει το κάνει εξαιρετικά και κάποια από τα έργα του είναι αριστουργηματικά. Τον εκτιμώ πολύ, η αλήθεια είναι. Παράγει αισθησιασμό...

elafini said...

όπως κολλάω στις στιγμές, έτσι μερικές φορές μένω σε μεμονωμένα διαμάντια όπως το παραπάνω και αυτό 2σχ2...

η αγάπη είναι ταξίδι σε θάλασσα και σε αστέρι, σε πνιχτό αέρα και σε μπουρίνι ξαφνικό.
Η αγάπη είναι φλόγα σε πύρινες γλώσσες.
Δύο κορμιά κολλημένα σε μια έκρηξη μελιού

elafini said...

η αγάπη θέλει υπομονή, θέλει ταπεινοσύνη θέλει λαγού περπατησιά και αετού γρηγοροσύνη..
πολύ όμορφο νίκο

2Σx2 said...

Σκύβω στα βράδια τραβώ τα περίλυπα δίχτυα μου
στους ωκεανούς των ματιών σου.
Εκεί ξαπλώνει και καίγεται στην πιο ψηλή φωτιά
η μοναξιά μου που κουνάει τα μπράτσα σαν ναυαγός.
Κάνω κόκκινα σινιάλα στα απόντα μάτια σου
που κυματίζουν σαν τη θάλασσα στην όχθη ενός φάρου.
Φύλαγες μόνο σκότη, μακρινή και δική μου γυναίκα,
από το βλέμμα σου αναδύεται κάποτε η παραλία του τρόμου.
Σκύβω στα βράδια ρίχνω τα περίλυπα δίχτυα μου
σε κείνη τη θάλασσα που πάλλει τους ωκεανούς των ματιών σου.
Τα νυχτοπούλια ραμφίζουν τα πρώτα αστέρια
που σπινθηρίζουν σαν την ψυχή μου όταν σε αγαπώ.


Αυτό είχα βάλει από Νερούδα σε παλιότερο post μου. Λείπει ο τελευταίος στίχος, δε μου άρεσε!

Απο το ξενοδοχείο πέρασα για λίγο αλλά δεν έκατσα. Θα το μελετήσω αύριο, αν έχω χρόνο, με την ησυχία μου.
Και επίσης, όταν κάποιος κουρασμένος διαβάτης φτάνει σε ένα ξενοδοχείο αναζητά ένα δωμάτιο. Πρόσεξα πως υπάρχει availability αλλά δε βρήκα τη ρεσεψιόν! Παρατήρησα επίσης εκλεκτούς ένοικους - και ο Ηλίας γιατί έχει σουίτα; Δεν μας τα λέτε καλά - θα κοιμηθώ σε παγκάκι...
Καλό βράδυ!

vain said...

Kalimera, elafini kai syggnwmi gia ta greeklish. Einai pros xarin eykolias.
Telika ti erwteyomaste se enan anthrwpo? Polles fores i emfanisi den mas apoprosanatolizei? Gnwrizoume enan emfanisimo anthrwpo kai mas fainetai exypnos, kalos mexri na apodeixthei (polu syxna) malakas. Gnwrizoume asximous anthrwpous pou exoun ola ta alla kala kai tous aporriptoume en gnwsei mas oti einai axiologoi... Kammia fora kanoume kai prospatheies na tous doume kai diaforetika alla einai apo duskolo ews pnigiro gia mas... O erwtas tha eprepe na einai xara kai telika mono provlimata dimiourgei. Katw o erwtas! As vroume alla endiaferonta. Egw exw pia paraitithei.

Νίκος said...

Όπου, όπως και ότι μας δίνεις είναι συνώνυμο με την ομορφιά.
Να’σαι καλά να σε χαιρόμαστε.

Adonios said...

Καλημέρα. Έχεις πρόσκληση αγαπητή!

elafini said...

ευχαριστώ αγαπητέ adonie..ήδη έχω λάβει μια και προσπαθώ να την αποφύγω...χαχα..κάπως θα τα βολέψω όμως ;)

νίκο να είστε καλά να με διαβάζετε ;)


πανέμορφο ποίημα 2σχ2..ευχαριστώ..όσο για το ξενοδοχείο μας, αν και δεν είναι εμφανής η ρεσεψιόν (κάτι θα κάνουμε γιαυτό), είναι σε κατάσταση αναμονής..αρκεί να πατήσεις το κουδούνι...το concept είναι το εξής: κάθε 2 βδομάδες, περίπου, υπάρχει ένα θέμα και όποιος νιώθει πως θέλει να μοιραστεί τις σκέψεις του με τους υπόλοιπους μας στέλνει (στο mail που υπάρχει πάνω πάνω) κειμενάκι..και βέβαια μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να κάνει κράτηση σε δωμάτιο..οι ένοικοι όπως είδες εκλεκτοί...οπότε σε περιμένουμε ;)

αχ vain μου...αθεράπευτα απαισιόδοξη..ένα μόνο θα πω...καθρέφτης είμαστε κι ότι αντανακλάμε αυτό και πέρνουμε...δες το λίγο πιο αισιόδοξα και είμαι σίγουρη πως σύντομα θα αλλάξεις οπτική...πολλά φιλιά

2Σx2 said...

Ναι, κατάλαβα. Διάβασα και τα πρώτα posts. Δηλαδή αυτή την εβδομάδα έχουμε θέμα τα όνειρα ε; Πιστεύω να προλάβω να γράψω ένα κείμενο - είναι και αρμοδιότητα μου ως Εν υπνώσει τύπος! Μάλλον θα σε ενοχλήσω στο mail λοιπόν.
Και να ξέρεις ότι πιάστηκα στο παγκάκι και ότι πρέπει να βρω δωμάτιο! :)

Pan said...

Πέρασα.

vain said...

Καληνύχτα, Elafini! :-)

exitmusician said...

Εγώ δε θέλω να σχολιάσω το ποίημα αλλά την επιλογή της υπέροχης, υπέροχης Enya... Καληνύχτα!

elafini said...

δεν υπάρχει πιο όμορφο από το να περνάτε απλά για μια καληνύχτα exit, vain, pan ...

περιμένω λοιπόν 2σx2...το δωμάτιο ετοιμάζεται ;)
ξαναδιάβαζα τώρα το ποίημα που μου άφησες και κοίτα τι θυμήθηκα...σκηνή από το Il Postino , όπου ο ταχυδρόμος ρωτά τον Neruda...μας πως μπορούν τα δίχτυα να είναι triste (θλιμμένα);


καλημέρα :)

βασίλης said...

Φανταστικό ποστ. Στίχοι που ξεκινάνε από πολύ βαθιά. Φιλιά Ελαφίνι.

Jean - Lyc said...

Ελπίζω να επιτρέπεται να παραθέσω και το πρωτότυπο:

No te amo como si fueras rosa de sal, topacio
o flecha de claveles que propagan el fuego:
te amo como se aman ciertas cosas oscuras,
secretamente, entre la sombra y el alma.
Te amo como la planta que no florece y lleva
dentro de sí, escondida, la luz de aquellas flores,
y gracias a tu amor vive oscuro en mi cuerpo
el apretado aroma que ascendió de la tierra.
Te amo sin saber cómo, ni cuándo, ni de dónde,
te amo directamente sin problemas ni orgullo:
así te amo porque no sé amar de otra manera,
sino así de este modo en que no soy ni eres,
tan cerca que tu mano sobre mi pecho es mía,
tan cerca que se cierran tus ojos con mi sueño.

Κοιτάζω το πρωτότυπο και τη μετάφραση. Τα αγγλικά έχουν κάτι από την ηρεμία της ομίχλης της αγγλικής υπαίθρου. Λέγεται ψυθιριστά, φθινόπωρο, το σούρουπο. Ενώ το πρωτότυπο κάτι από την ποιητική σκληράδα των άγονων περιοχών της Ισπανίας ή της νότιας Αμερικής. Λέγονται το μεσημέρι, ώρα της σιέστας, καλοκαίρι.

Τα ίδια συναισθήματα και στα δύο.

Ποιος είπε πως ποίηση είναι αυτό που χάνεται στη μετάφραση;

diVa said...

I love you straight
forwardly, without complexities or pride;
..τι να λέμε τώρα..

david santos said...

That this weekend is good for twirls the people Greek and without fires.

elafini said...

τα σημαντικότερα και τα πιο δύσκολα είναι τα απλά diva

καλώς ήρθες jean-lyc..έχεις απόλυτο δίκιο..δε χάνεται καθόλου η ομορφιά...απλά γίνεται διαφορετική


νομίζω πως εκφράζει τα σημαντικότερα νοήματα με τον απλούστερο τρόπο βασίλη..κι αυτό είναι που το κάνει τόσο όμορφο..

hello santos