31.7.07

Michelangelo Antonioni


I am neither a sociologist nor a politician. All I can do is imagine for myself what the future will be like.


You know what I would like to do: make a film with actors standing in empty space so that the spectator would have to imagine the background of the characters.


My technique, which differs from film to film, is wholly instinctive and never based on a priori considerations.



I mean simply to say that I want my characters to suggest the background in themselves, even when it is not visible. I want them to be so powerfully realized that we cannot imagine them apart from their physical and social context even when we see them in empty space.





(μουσική από το Zabriskie Point)




Get this widget | Share | Track details


4 comments:

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ said...

Πρώτα ο Μπέργκμαν, ύστερα ο Αντονιόνι.
Μέρα τη μέρα, η ομορφιά χάνει έδαφος. Η κακογουστιά κοντεύει να μας πνίξει.
Ν' αντισταθούμε με όσες δυνάμεις μας έμειναν

sot said...

Αυτό είναι το κακό.
Παγκοσμοιοποίηση παντού που σημαίνει ισοπέδωση.
Ένας ένας φεύγουν οι μεγάλοι δημιουργοί που εξέφραζαν μια διαφοροποίηση στον κινηματογράφο (η συντριπτική τους πλειοψηφία προερχομενη ανατολικά του Ατλαντικού), χωρίς να αναφύονται διάδοχοί τους.
Το έδαφος δεν είναι πια πρόσφορο για "παρεκκλίσεις".

Shades said...

Ο ένας μετά τον άλλο.. σημάδι λέω εγώ.. ίσως εκείνη την παρτίδα σκάκι την έπαιξαν μαζί και δεν βγήκε κανείς νικητής.

Καλημέρα και καλό μήνα elafini.

elafini said...

άτυχη ισοπαλία σκιά μου...

έχεις απόλυτο δίκιο στις δύο λέξεις... ισοπέδωση και παρέκκλιση με την έννοια της ομοιομορφίας, φίλε μου sot

περίεργη και ατυχής η συγκυρία αμετανόητε..λόγω πατέρα και οι δύο (όπως και άλλοι πολλοί) μας "επισκέπτονταν" συχνά στο σπίτι...κι όσο κι αν ακούγεται συναισθηματικό με στενοχώρησε ακόμη περισσότερο το ότι τον στενοχώρησε...
το ελαφίνι όμως είναι και αμετανόητα αισιόδοξο...

καλημέρα και καλό μήνα σε όλους