30.8.07

Και τώρα τι ; αυτό που δεν τολμούσαμε...


Επέστρεψα...
με συναισθήματα ανάμεικτα...
από τη θλίψη και την απορία, στην οργή...
σήμερα όμως το συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα μου
είναι διαφορετικό και τελείως ξεκάθαρο...
ίσως η συναυλία που τελικά δεν έγινε
(πως θα μπορούσε άλλωστε...),
ίσως οι εικόνες που χαράχτηκαν στις μνήμες όλων,
ίσως η διαπίστωση πως τελικά είμαστε μόνοι, αβοήθητοι...
ίσως η επαναλαμβανόμενη "κωμωδία" των πολιτικών,
ίσως η "μια από τα ίδια", ανούσια χθεσινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας
(επιστρέφοντας χθες αργά ενημερώθηκα ),
ίσως η δήλωση γνωστών για τη πρόθεση ψήφου τους στις εκλογές
("εμείς κατά παράδοση ψηφίζουμε αυτό"
...μα ακόμα και τώρα αναρωτιέμαι;)

ίσως η "γαλήνη" και "ηρεμία" στην οποία βρέθηκα,
με βοήθησαν να σκεφτώ πιο καθαρά και απερίσπαστα...

ότι

πέρα από την προσωπική βοήθεια που μπορεί να προσφέρει ο καθένας μας
σ'αυτούς τους ανθρώπους, ουσιαστική και μακριά από ευχολόγια και διαμαρτυρίες,
έχουμε μια δύναμη στα χέρια μας...
η εξουσία βρίσκεται στα χέρια μας....
όχι στα χέρια τους....
και χρειάζεται ένα μόνο λεπτό...
ένα λεπτό που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα...
μια φωτιά θα έπρεπε να καίει εδώ και καιρό...
αυτή που θα καθάριζε τον τόπο αυτό από όλα τα μιάσματα...
(
πόσο δίκιο είχες Guy Fawkes..)




"Όταν οι άνθρωποι τη φωτιά δεν την έχουν μέσα τους,
την απλώνουν παντού γύρω τους."
Βολκώφ



14 comments:

Pan said...

Λυπάμαι.
Λυπάμαι πάρα πολύ.

Αυτή την στιγμή δεν μπορώ να πω κάτι άλλο.

Αργότερα θα επανέλθω.

elafini said...

γιατί λυπάσαι καλέ μου pan;...να ξέρεις πως η λύπη δε βοηθάει σε τίποτα...άλλα είναι τα εποικοδομητικά συναισθήματα..

natassaki said...

...όπως η οργή, ελαφίνα μου...

και αυτή θα ξεχειλίσει, δεν γίνεται αλλιώς...
λυπάμαι που άφησες τον "παράδεισο"...αλλά
χαίρομαι που ήρθες.

elafini said...

και η οργή ξεχειλίζει και φεύγει natassaki μου...και τότε το μυαλό, καθαρό πλέον, αποφασίζει...

χαίρομαι που σας βρήκα πάλι...κι εξάλλου ο "παράδεισος" μπορεί να είναι οπουδήποτε...φιλιά

exitmusician said...

Όχι ανούσιο το χτεσινό, elafini μου. Αμήχανο, ίσως. Ταπεινά νομίζω ότι είναι "η δύναμη στα χέρια μας" όπως λες. Τώρα πρέπει να αποφασίσουμε πώς θα τη διαχειριστούμε.

elafini said...

καλέ μου φίλε exit...απλά νιώθω πως ήταν πολύ λίγο μπροστά σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε...και δε μιλάω για μέγεθος συγκέντρωσης, αλλά για τρόπο δράσης και αντίδρασης...και για μένα αυτή η δύναμη θα φανεί στην κάλπη...όλα αυτά με κάθε καλή διάθεση (εξάλλου γνωρίζεις πως σε ότι χρειάστηκε ήμουν εκεί)...πολλά φιλιά

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ said...

"την προσωπική βοήθεια που μπορεί να προσφέρει ο καθένας μας
σ'αυτούς τους ανθρώπους, ουσιαστική και μακριά από ευχολόγια και διαμαρτυρίες"

Αυτό προέχει τόυτες τις ώρες. Σκεφτείτε: ακόμα καίγονται περιοχές ολάκερες. Να βοηθήσουμε όπως μπορούμε για να σβήσουν μετά όλα τ' άλλα (με πρώτο μας μέλημα την τιμωρία των υπευθύνων).

Pan said...

Η λύπη αφορά στην ακύρωση της συναυλίας.

Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι αυτή την στιγμή το χρησιμότερο συναίσθημα είναι το μίσος.

elafini said...

ναι pan μου σ'ευχαριστώ...δυστυχώς αποφασίστηκε τελευταία στιγμή και ήταν τέτοια η ψυχολογία όλων που δεν το επέτρεψε...θα γίνει στο μέλλον όμως

elafini said...

ότι ήταν να πώ το είπα καλέ μου αμετανόητε...και ξέρεις,τα πολλά λόγια αποτελούν πολλές φορές τροχοπέδη των πράξεων..χαίρομαι που συμφωνείς και που σε ξαναβρήκα...να είσαι καλά

dimosthenis s. said...

Ορισμένα πράγματα είτε τα έχεις είτε όχι... Όντως...

elafini said...

κι ακόμη κι αν προσποιείσαι πως τα έχεις, αργά ή γρήγορα θα βγούν στην επιφάνεια...

Νίκος said...

«Καλώς τηνα τη πέρδικα τη μοσχαναθρεμμένη
Που ήσουνα κοκόνα μου κείσαι αργοπορημένη;;;»
Να θυμηθούμε και λίγο τον Μποστ μέρες πού είναι.

elafini said...

δε μου βάλατε απουσία ε? είπα κι εγώ να φύγω λίγο και να...ελπίζω να είσαι καλά νίκο...ωραίος κι ο Μποστ ;)