30.9.07

Ονειροναύτης Ελαφίνι

Ενας άνθρωπος ονειρεύεται ότι βρίσκεται στην κορυφή ενός ουρανοξύστη. Μέσα στο όνειρό του, κοιτάζοντας τους δρόμους από κάτω, νιώθει ίλιγγο και γραπώνεται γερά από το προστατευτικό κιγκλίδωμα, μην τυχόν παραπατήσει και πέσει στο κενό. Ως αυτή τη στιγμή βιώνει το όνειρό του σαν πραγματικότητα και συμπεριφέρεται αναλόγως.

Κάποια όμως, ασύμβατη με το σκηνικό, λεπτομέρεια, ίσως κάποια στιγμιαία έμπνευση, τον κάνει να συνειδητοποιήσει, μέσα στο ίδιο του το όνειρο, ότι ονειρεύεται και ότι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στη φαντασία του.


Χωρίς ενδοιασμούς πλέον, παίρνει την απόφαση να πηδήξει από τον ουρανοξύστη και να προσγειωθεί μαλακά στην άσφαλτο, μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω. Κατά την ελεύθερη πτώση και την ομαλή προσεδάφιση, πάντοτε μέσα στο όνειρό του, νιώθει απερίγραπτη χαρά, ευφορία και ένα μοναδικό συναίσθημα απόλυτης ελευθερίας. Τα αισθήματα αυτά εξακολουθούν να τον πλημμυρίζουν όταν πραγματικά ξυπνάει λίγο αργότερα στο κρεβάτι του, έχοντας την επίγνωση ότι μόλις έζησε μια μοναδική εμπειρία, ένα όνειρο, κατά τη διάρκεια του οποίου ήξερε ότι ονειρευόταν!

Αυτό ήταν ένα πρώτο, απλό και σύντομο παράδειγμα ενός «lucid dream», ενός συνειδητού ονείρου.

Η στενή σχέση των lucid dreams με το εκούσιο πέταγμα είναι κάτι παραπάνω από φανερή, αφού αποτελεί την πρώτη τεχνική που μαθαίνει αμέσως κάθε ονειροναύτης. Οπως λένε και οι ίδιοι, το πέταγμα αποτελεί την έσχατη ένδειξη ότι ονειρεύεσαι.

Πιο προχωρημένοι ονειροναύτες έχουν καταφέρει, σύμφωνα πάντοτε με τους ερευνητές, να αυξάνουν τη χρονική διάρκεια των ονείρων τους στροβιλιζόμενοι γύρω από τον εαυτό τους με μεγάλη ταχύτητα.

Μεγάλη σπουδαιότητα έχει φυσικά δοθεί στις ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες των lucid dreams. Οι έρευνες έχουν κυρίως επικεντρωθεί στους επαναλαμβανόμενους και έμμονους εφιάλτες. Η αντιμετώπισή τους μέσα από lucid dreams έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική· «on line» στο ίδιο το ασυνείδητο τα χαρακτηρίζουν πολλοί σύγχρονοι ψυχαναλυτές.


τώρα τελευταία διαπιστώνω πως μου αρέσει εδώ ψηλά...
σαν να γίνομαι αθόρυβος παρατηρητής του εαυτού μου
(ίσως και των άλλων)
σε όλες τις εκφάνσεις του....

[και δεν είναι το ότι με φοβίζει η προσγείωση στο "έδαφος"...
όσο κι αν με έχει πονέσει, αρκετές στιγμές,
δεν μπορώ να την αποφύγω...μόνο να μάθω από αυτή...]

είτε πρόκειται για όνειρα είτε για πραγματικότητα,
έχω ανάγκη αυτό το πέταγμα...
την αίσθηση του κενού...
τον προσωπικό μου εξομοιωτή...

(για λίγο μόνο)

(το τραγούδι δικό σου...)


17 comments:

dimosthenis s. said...

Οι πτήσεις είναι πολύ όμρφες, ακόμα κι αν τ΄θχει και πέσεις και πονέσεις

exitmusician said...

Εμένα πάντως τις λίγες φορές που έχω βιώσει lucid dreams - αν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέτοια, βέβαια - με ξενερώνει γιατί είναι σαν να είμαι ξύπνιος. Νομίζω ότι το ενδιαφέρον των ονείρων είναι όταν οι συμπεριφορές που επιδεικνύουν οι χαρακτήρες που συμμετέχουν σ'αυτά δε μπορούν να επηρεαστούν συνειδητά.

elafini said...

αναφερόμουν κυρίως στα όνειρα που είσαι μόνος exit..και στο πόσο μπορείς να επηρρεάσεις καταστάσεις για σένα και όχι για τους άλλους..ή ακόμα και το να μπορέσεις να βιώσεις συνειδητά στον ύπνο σου την αίσθηση του ακατόρθωτου...κι επειδή το έχω βιώσει πολλές φορές, η αίσθηση όταν πλέον ξυπνάς είναι συγκλονιστική..

αυτά για τα όνειρα...
όταν είμαι ξύπνια "δανείζομαι" το αίσθημα αυτό...

elafini said...

πτήσεις πραγματικές και φαντασικές δημοσθένη...κι αν χτυπήσουμε, θα "γειάνουμε"... :)

βασίλης said...

Κι εδώ μέσα αυτό πολλοί αυτό κάνουν ελαφίνι μου. Βγάζουν έξω το μέσα. Αυτά που δεν λέμε επώνυμα. Απελευθέρωση χωρίς το φόβο της απότομης προσγείωσης.

Σαμμανος said...

"Είναι ωραία να πέφτεις όταν μάθεις να πέφτεις" -που λέει και ο Φάμελος, για να μιλήσουμε και λίγο με μουσική!
Αλλά μάλλον είναι καλύτερα να πετάς όταν μάθεις να πετάς, ειδικά αν αυτό μπορείς να το κάνεις και μέσα στο δωμάτιό σου ( "cause we all have wings but some of as don' t know why" -INXS, "never tear us apart"). ΥΓ. Εγώ ξέρω γιατί έχω φτερά, απλά δεν έχω βρει κανέναν να πετάει προς την ίδια κατεύθυνση. Και βαρέθηκα να κάθομαι εδώ ψηλά και να περιμένω (φθινοπώριασε και κάνει και ψύχρα πια)....

elafini said...

αυτή η φαγούρα στη πλάτη λες να είναι από τα δικά μου σαμμάνε?
η αλήθεια είναι πως απλά αιωρούμαι..
είμαι σίγουρη πως όλο και κάποιος θα περάσει...μέχρι τότε, κατέβα λίγο πιο κάτω...
(ωραίο αυτό των INXS)


ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα βασίλη μου...πως βάζουν μέσα αυτό που φοβούνται να βγάλουν προς τα έξω?
(υπάρχουν κι εξαιρέσεις βέβαια)

νατασσάκι said...

εγώ πάλι θυμήθηκα το Γλάρο Ιωνάθαν - που μάθαινε να πετάει...

Καλησπέρα ελαφάκι μου ;)

Jean - Lyc said...

Το συνειδητό ονείρεμα... φέρνει και τη συνειδητή ζωή. Ξέρεις εσύ!

Υπέροχος ο πίνακας! Κι η μουσική, η καλύτερη!

Ilias Dimopoulos said...

Ευτυχώς ηλεκτροφορούμενο ελαφίνι μου, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι όπως εσύ που τους αρέσει εκεί (ή μήπως να πω "εδώ";) ψηλά και μπορούν ενίοτε να πετάνε σχοινί στους δύσμοιρους πεζοπόρους.

elafini said...

ξέρω jean-lyc...ακόμα κι όταν παροδικά το ξεχνάω...


μπορεί να μην έγινα σούπερ ελαφίνι όπως θα' θελα, αλλά βρήκα τρόπο να πετάξω ηλία (κι εσύ εκεί είσαι..κατά βάθος ;))

όνειρα γλυκά σε όλους

elafini said...

και ξέχασα το νατασσάκι μου...ξέρεις πόσες φορές έχω φάει τα μούτρα μου?....στον ύπνο μου!!

καληνύχτα :)

Raving-Raven said...

Opoios endiaferete exw kati sxetiko sthn selida mou http://www.e-chord.co.nr

Kai kalon ypno!

LOCKHEART said...

χμ...lucid dreams προς την αστρική έξοδο :)

elafini said...

ενδιαφέρουσες πληροφορίες raving
καλώς ήρθες..

προς την αστρική είσοδο θα έλεγα lockheart
(ακόμα κλειδωμένη είανι αυτή η καρδιά?)

alef said...

Τι όμορφο δώρο ξαφνικά μέσα στη νύχτα! Εξοχη σύμπτωση! Διαδρομή μέσ' απ' τα όνειρα (πατώντας πάνω σε όνειρα) με συγκλονιστικές μουσικές, ευχαριστώ! (χαίρομαι που παρά την κούρασή μου, σας ακολουθήσα! Είμαι καλύτερα τώρα πια!) Καληνύχτα, να είστε καλά!

ksenos said...

Γειά χαρά.
Δεν είναι 20 λεπτά που ξύπνησα.
Είχα μια πτώση.
Δεν ήμουνα σίγουρος ότι κοιμάμαι αλλά βγήκα στο μπαλκόνι.
Είδα την θέα από τον μικρό κηπο με τις νερατζιές.
Αχά : ήμουν στο παλιό μου σπίτι !!
Αρα κοιμάμαι , λέω μέσα μου.
Τσούπ ρίχνω ένα πηδηματάκι και πέφτω στο κενό. Ο αέρας μου χαίδευε τα μαλλιά.
Φτάνω πάνω από τις νερατζιές.
Πέφτω μέσα στο πράσινο φύλλωμά τους και συνέχιζε η πτώση.
Συνέχιζε
Συνέχιζα να πέφτω μέσα στην πράσινη μάζα με όλο και μεγαλύτερη ταχυτήτα.
Ολο και πιο γρήγορα.
Αποφάσισα ότι έπρεπε να αλλάξω πορεία .
Δεν τα κατάφερα.

Το θρόισμα των φύλλων άρχισε να γίνεται ένα ενοχλητικό μπαζ μπίζ.
Ξύπνησα τρομαγμένος.

Αλλη μια πτήση - πτώση.
Ευχαριστώ που μοιράστηκα μαζί σας αυτό μου το όνειρο.

Οταν ξύπνησα ήθελα να βρώ κάποιον που να βλέπει παρόμοια όνειρα. Μέ ένα γοογλινγκ βρέθηκα εδώ.