29.11.07

No Dogs Allowed !!!!!

το να βαφτίζεις τα γατιά, έχει μια δυσκολία...
δεν είναι επιπόλαιη κι ανάλαφρη ασχολία
καθόλου δεν τρελλάθηκα και δεν το λέω αστεία:
κάθε μια γάτα , ονόματα πρέπει να έχει τρία!
ένα να τη φωνάζουμε στην οικογένειά της
ας πούμε, βίκτωρ, αύγουστος, τζωρτζίνα, ιπποκράτης
ας πούμε μέρλιν, τζόναθαν, αλόνζο, μανταλένα
καθημερινά ονόματα, καλά, συνηθισμένα.
να βρείτε ωραιότερα υπάρχουν ευκαιρίες
ονόματα για τζέντλεμεν και άλλα για κυρίες
ας πούμε, πλάτων , άδμητος, ηλέκτρα, ευρυάλη
μα όλα αυτά είναι κοινά και θα τα έχουν κι άλλοι.
μια γάτα όμως, να ξέρετε, θέλει και το δικό της
το δεύτερό της τ' όνομα νά ν 'αποκλειστικό της!
για να μπορεί αφ' υψηλού τον κόσμο να κοιτάει
και την ουρά της πάντοτε ψηλά να την κρατάει.
πρέπει να είναι όνομα μονάχα για μια γάτα:
χουρχούρης, για παράδειγμα, γλείψος, χνουδοπατάτα
κι άλλα πολλά τέτοιας λογής μπορώ να αναφέρω:
μπομπαλουρίνα, πιρπιρής, φρουφρου, τρελοκαμπέρω.
πέρα όμως απ' αυτά τα δυό, υπάρχει κι ένα άλλο
τ΄όνομα το μοναδικό, το τρίτο, το μεγάλο
το όνομα το μυστικό, που άνθρωπος δεν ξέρει
και γάτα σ' άνθρωπο μπροστά ποτέ δεν αναφέρει.
όταν σε διαλογισμό λοιπόν μια γάτα δείτε
πάντα ο λόγος είν' αυτός και να το θυμηθείτε:
σ' απύθμενους συλλογισμούς βρίσκεται βυθισμένη
για τ' όνομα το άρρητο
το αρρητορητονιάρρητο
το όνομά της το κρυφό σκέφτεται μαγεμένη...


T. S. Eliot

Το Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής
του Γέρο-Πόσουμ





- James -
εμπνευσμένο από τον James Dean,
γιατί έφυγε νέος και ωραίος...
συγκάτοικοι 8 μήνες...
λάτρευε το νερό,
τα χάδια στις πατούσες,
τα ατέλειωτα παιχνίδια,
τη βροχή
και τον Chopin...



- Oscar -
ο πρώτος μου Θεσσαλονικιός...
συγκάτοικοι 9 χρόνια...
λάτρευε τα ασταμάτητα χάδια,
τα ακροβατικά,
τα κάστανα,
την όπερα
και την παρακολούθηση των χειλιών
όταν μιλούσα...
μάλλον του άρεσε και ο Oscar Wilde,
με τον οποίο είχε άλλο ένα κοινό...
τους άντρες και δη γατούληδες...
τρελλά ερωτευμένος με τον έταιρό μου Θεσσαλονικιό,
τον Έκτορα (δε βρίσκω αυτή τη στιγμή φώτο)...
αααα!!!!
απεχθανόταν το πιάνο...



- Nelly -
η Ντίβα!
και νυν συγκάτοικός μου...
πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια
σε σπίτι με σκύλους...
της πήρε καιρό να αποβάλλει τις κακές σκυλίσιες συνήθειες
(δάγκωμα)
και πλέον είναι υπόδειγμα γάτας...
της αρέσει να ποζάρει στο φακό,
(εξ'ου και το όνομα Nelly, από τη φωτογράφο)
τα κάστανα (βρε μανία...),
και τον Bach
(είναι η πρώτη που ακούει οτιδήποτε νέο ετοιμάζω)
βρίσκεται σε διαδικασία αυστηρής δίαιτας...

νιαρ....

[Θα ήθελα να σας δείξω κι άλλα πολλά γατάκια,
όπως τη μαύρη Νεφέλη και τα μωρά της,
τον πρώτο μου γάτο, τον Λέων,
(αυτοκρατορικός Σιάμ και μάλλον διασταύρωση με αγριόγατα :P)
τον Έκτορα,
κι ένα σωρό αδέσποτα που κατά καιρούς περιθάλψαμε,
αλλά κάπου είναι οι φωτογραφίες...]



ακούγοντας It's hard to be a cat - TKTH




30 comments:

sandman_gr said...

υπέεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεροχο....λατρεμένες όλες! Και φυσικά Έλιοτ!!!!

elafini said...

λατρεμένος Έλιοτ και ψιψινάκια...θα ακολουθήσει και δέυτερο ποστ με τα υπόλοιπα...
καληνύχτα :)

LOCKHEART said...

Γατο πόστάκι:)...! Καλημέρες όλες ομορφες και πάντα πονηρές και ναζιάρες.

A.F.Marx said...

Καλημέρες!
Δεν είδα όμως να εφαρμόζεις τις επιταγές του Εγχειριδίου της Πρακτικής Γατικής αγαπητό γατο-ελαφίνι.
Πού είναι το 2ο όνομα του james, του Οscar και της Nelly;
Για το 3ο όνομα τους,
το αρρητορητονιάρρητο,εντάξει...
Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ

exitmusician said...

Τούτο το ποίημα το διαβάζαμε με την καλή μου το Σάββατο στη Φρανκφούρτη προσπαθώντας να βρούμε ένα κοινά αποδεκτό όνομα για τη μικρή μας Άριελ! Κάθε πρόταση ευπρόσδεκτη, Ελαφίνι μου.

Η Nelly σου ξεχωρίζει πάντως. Είναι και κοντά στα χρώματα που μου αρέσουν!

elafini said...

η Νέλλη ναι είναι κούκλα (αν χάσει και μερικά κιλάκια)..
μα δεν είναι φοβερό το βιβλίο του Έλιοτ; (μου άρεσε και η διαφορά μεταξύ σκύλου και γάτας)
όσο για το όνομα, χμμ...τι χρώματα έχει?

καλή σου μέρα exit και χάρηκα που σε είδα


χμμ...η αλήθεια είναι πως δεν χρησιμοποίησα δεύτερα ονόματα-υποκοριστικά Μαρξούλη (το ίδιο κάνω και με τους ανθρώπους...τύπου μπισκοτάκι,ζουζουνάκι...μπλιαξ...χαχα)


κάθε γατί με τον χαρακτήρα του...καλημέρα lockheartμου

Christophorus said...

Εξαίρετο ποστ, υποκλίνομαι, ως γατόφιλος και Ελιοτολάτρης.
Τα ποιήματα στο πρωτότυπο έχουν άλλη χάρη, αν δεν τα έχεις διαβάσει, κάν' το οπωσδήποτε!

Έχω κι εγώ περιθάλψει πολλά, αλλά ατυχώς τα ρινοαναπνευστικά τους νοσήματα μου τα ξεκληρίζουν (χμ, τώρα που το σκέπτομαι, αν δεν γινόταν κι αυτό θα είχα ογδόντα+ γάτες).

Τελευταία είχα και close encounter με σκύλο - βλ. μπλογκ μου.
Αααααχ, μεγάλη αγάπη... Λες ν' αλλάξω προτιμήσεις; Δεν είχα ξαναζήσει με σκυλί.

elafini said...

μόλις είδα τον κούκλο σου Χριστόφορε...δύσκολος κάθε αποχωρισμός...είνανι μια στροφή στη γατοφιλική καριέρα μας πάντως οι σκυλοι (εδώ σε παραπέμπω στο αντίστοιχο ποίημα του Έλιοτ σχετικά με την υπεροχή της γάτας απέναντι στον σκύλο)
το πρωτότυπο σαφώς και δε συγκρίνεται...

καλό απόγευμα :)

Pan said...

Γκρρρ γάβ ουουουουου γαβ γαβ γαβ πίσω ρε γκρρρρρρρ γαβ γαβ του κρύβω την οθόνη γιατ...γκρ γαβ ουουουου κάτω από το γραφείο γκρρρ εσύ φταις!

elafini said...

ωχ!! τον είχα ξεχάσει αυτόν :PP

theachilles said...

Υπέροχα τα γατιά όλα...ειδικά αυτός ο James. Ελπίζω οι νυν συγκάτοικοί σου να κοιμούνται ήσυχα, τουλάχιστον till human voices wake them!!
Φιλιά,
Αχιλλέας

Jean - Lyc said...

Αν ήμουν γάτος, νομίζω πως η Νέλλη θα ήταν ο τύπος μου!

http://www.truveo.com/Cat-wake-up/id/84318715

νατασσάκι said...

Καλησπέρα ελαφάκι μου
υπέροχος nonsense verse στίχος του Έλιοτ - (το έχεις διαβάσει στο πρωτότυπο? είναι εξαιρετικό)
δεν έχουμε γάτες - μα τις αγαπώ πολύ

η Νέλλη είναι η συμπάθειά μου - μα μ' αρέσει πολύ και ο Όσκαρ, κι ας είναι "παράξενος" τύπος... :p

:-* (το βρήκα, χε χε χε!)

Ilias Dimopoulos said...

Πόσες φορές μ' έναν κοινό μας φίλο κουβεντιάσαμε (άντε...εκείνος μου το ανέλυε, γατομανής ων) αυτό το ποίημα...
Εμμέσως, λοιπόν, μας το αφιέρωσες.

(Εντούτοις εγώ είμαι αμετακίνητος σκυλάς...)

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ said...

Συμπαθάτε με κι εσύ κι ο Elliot αλλά είμαι από τους "άλλους".
Οι γάτες είναι ίσως το μοναδικό έμβιο είδος που δεν αντέχω (μερικές φορές τις βρίσκω πιο ανυπόφορες κι από πολλά δίποδα ζώα).
Επιφυλάσσομαι να πω πολλά όταν θα κάνεις post για κάποιο άλλο ζωάκι.
Φεύγω τώρα γιατί δεν πολυαντέχω τη γατίλα.
No hard feelings?
Τα λέμε.

elafini said...

άνθρωπος που δεν αγαπά τις γάτες, μπαίνει αυτόματα στη μάυρη λίστα μου...άντε να κάνω μια εξαίρεση για σένα αμετανόητε
(πήρα τα χαιρετίσματά σου και περιμένω να τα πούμε από κοντά)
καληνύχτα :)
γαβ!


αμετανόητος σκυλάς ο πιο πάνω, αμετακίνητος εσύ Ηλία...όταν λέμε σκυλάς, εννοούμε στη μουσική ; :PPP
πάντως κι εμένα μου αρέσουν τα σκυλάκια και μακάρι να είχα τον κατάλληλο χώρο...παρεπιπτόντως...σου άρεσε το γατοτραγουδάκι που παίζει?Tara King Theory...δεν μιμείται το τραγούδι της γάτας?

elafini said...

ο Όσκαρ Νατασσακι ήταν ο πιο χαδιάρης και καθόλου παράξενος...θα σου δείξω κι άλλες φώτος (δε λέω άλλα για να μην ακούγομαι σαν χαζομαμά)..όσο για τον Έλιοτ, ναι το έχω διαβάζει και βέβαια δεν συγκρίνεται με τη μετάφραση (η οποία είναι αρκετά καλή βέβαια)
φιλιά πολλά


ε ναι...αφού η Νέλλυ είναι η μόνη θηλυκιά Jean-Lyc :PP


η νυν συγκάτοικός μου, η Νέλλυ, κοιμάται τόσο βαριά που δεν ξυπνάει ούτε με κανόνια Αχιλλέα μου...θα ετοιμάσω ένα slideshow και με άλλες φώτος και με τον James μικρό όπου ήταν κούκλος...
φιλιά

αυτά με τις γατοκουβέντες...ώρα για ύπνο :)))

m00nchild said...

Έχω να χαϊδέψω χρόνιαααα γάτες και μου λείψανε, παρόλο που είμαι φανατική σκυλόβια :)))
Πολύ όμορφα!

sot said...

Άντε να πείσεις γάτα να σταματήσει να τρώει. Ίσως είναι καλύτερα στείλει ο pan καμμιά φωτογραφία να βάλεις στην οθόνη μαζί με γαυγίσματα μήπως κι αρχίσει τρέξιμο.

x-ray said...

Μου θύμησες τις Αριστογάτες. Μιαουμέρα!
(super το κομματάκι. Ta gueule le chat!)

ritsmas said...

Εγω είμαι με τον Οσκαρ. Δεν ξέρω, εχει μια σοφία στο βλεμμα του, ανατολίτικη σοφία και φυσικά χρειάζεται και την ανάλογη μουσική υπόκρουση μολις ο αναγνωστης φτάνει στη φωτο του.
Πολύ μου ηρεσε η ιδέα. Αν σου πω ότι συναγωνίζεσαι τις γατες του Νίκου Δήμου, θα με δείρεις πολύ ;

elafini said...

δεν πείθεται με τίποτα sot...αλλά υπάρχει μια βασική λεπτομέρεια...εγώ είμαι ο κλειδοκράτορας των whiskas...οπότε κάτι θα γίνει...

καλή σου μέρα :)


είτε έχεις συνηθίσει να ζεις με σκύλους είτε με γάτες, συνηθίζεις απίστευτα και είναι δύσκολο το να μάθεις να είσαι χωρίς την παρέα τους...
καλημέρα moonchild


Αριστογάτες...φοβερές...μου έστειλαν ενν πολύ ωραίο λινκ x-ray με γάτες στη τέχνη γενικότερα, αλλά είναι στο σπίτι...θα στο στείλω το βραδάκι
μιάου?


πρόσεξε να δεις πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα Ρίτσα μου...΄΄Οσκαρ και σοφία ήταν δύο έννοιες ασυνδετες...πιο γκαφατζή, απρόσεχτο, γαζούλη και αφελή γατούλη από τον Όσκαρ, δεν έχω ξαναδεί...αυτό όμως ήταν και το ωραίο πάνω του...είδες πόσο ξεγελά η εμφάνιση καμιά φορά? είτε πρόκειται για ανθρώπους...
θα ακολουθήσει και δεύτερος γύρος γατιών κάποια στιγμή

(να σε δείρω?ίσα ίσα, μου άρεσε ;))

καλημέρα :)

Negma said...

Καλημέρα, Λαφάκι μου!

Αααααχ, έχω μεγάλη πληγή...

Λες και χάνω άνθρωπο, ήμουν κάθε φορά που έχανα κάποιο ζώο. Και πάντα έλεγα "δεν ξαναμαζεύω τίποτα" και πάλι υπέκυπτα και πάντα είχα. Μέχρι την Τερέζα.

Η Τερέζα ήταν ένα γκρι μπαλάκι με κάτι οδοντογλυφίδες για άκρα... Και τυφλή... Και με ακολουθούσε με τη μυρωδιά αφού δεν έβλεπε... (Τόσος κόσμος περνούσε, πως καταλαβαίνουν ότι εγώ "τσιμπάω";)

Και την μάζεψα, και την έκανα μια γατάρα ΝΑΑΑ, και την λάτρεψα και με λάτρεψε... Τι γιατρούς, τι εγχειρίσεις μπας και βρει το φως της... Και φοιτήτρια τότε... όλα μου τα λεφτά για την Τερέζα πήγαιναν...

Παιδιά... είμαι σίγουρη ότι όλοι έχετε χάσει ζώο και όλοι ξέρουμε πόσο πονάει... Αλλά... ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ ΠΟΥ ΤΡΩΣ ΑΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΣ ΓΙΑ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ!!!!

Ήταν και το τελευταίο ζωάκι που είχα. Με τσάκισε. Όλα τα άλλα, τα θυμάμαι με αγάπη και κατάφερα να ξεπεράσω τον πόνο του χαμού τους και να κρατήσω τη γλυκιά ανάμνηση της παρεΐτσας τους. Αλλά αυτό με την Τερέζα με έσπασε, δεν το άντεξα.

Κάτι τελευταίο: Γι' την κατάσταση που περιήλθε η Τερέζα και αναγκαστήκαμε τελικώς να την θανατώσουμε ευθύνεται ένας συγκεκριμένος κτηνίατρος.

Θα αναφέρω το όνομά του, μόνο αν μου το επιτρέψεις/ζητήσεις, Ελαφίνι μου, γιατί μπορεί να μην θέλεις να έχεις μπλεξίματα, αν τον κράξω εδώ από μόνη μου.

Μπορώ αν θες να σου γράψω σε μέιλ την ιστορία, και να κρίνεις εσύ αν θες να βγει παραέξω ή όχι. Μπορεί να έχουν περάσει τόσα χρόνια, αλλά αυτός ο "κύριος" διατηρεί ακόμα την κλινική του, και ποιος ξέρει πόσα ζωάκια ακόμα έχει κατακρεουργήσει (και όχι χειρουργήσει!).

Σε φιλώ!

x-ray said...

:) merci
Όταν πάω και'γω σπίτι θα σου στείλω ένα άλλο galliko chat.

Ινδιάννα said...

Ελαφίνι μου
το χω κι εγώ από παιδί, δεν μπορώ να αφήσω αδέσποτο στην ησυχία του! Αλλά ούτε κι αυτά με αφήνουν!
Είχα κι εγώ πολλές γάτες (αλλά και πολλούς σκύλους κατά διαστήματα) όμως η μεγάλη μου ψύχωση είναι ο Λονυ (εκ του loner- γιατι όταν τον βρήκα καθόταν ολομόναχος στη μέση του δρόμου περιμένωντας να τον πατήσουν μια και ήταν τυφλός.
Ο Λόνυ δε μοιάζει με καμία άλλη γάτα, έχει εκπληκτικό χαρακτήρα και οι κινήσεις του και ο τρόπος νιαουρίσματος είναι όλα τόσο ανθρώπινα που πιστέυω ότι γνωριζόμαστε από προηγούμενη ζωή και με ξέρει ή ότι είναι κάποιος που με αγαπά και μια κακή μάγισσα τον έχει μετατρέψει σε γάτο!

Το ποιήμα του Έλιοτ φανταστικό -καταπληκτική επιλογή.

@negma
παρακαλώ να μας ενημερώσεις και να τιμωρηθεί αυτός ο κακούργος, κι εγώ μέχρι να βρω αυτόν τον ΥΠΕΡΟΧΟ ΑΝΘΡΩΠΟ που λατρέυει τα ζώα και έσωσε τον Λόνυ μου από άμεσο και βέβαιο θάνατο από δηλητηρίαση, με μια εγρήγορση και σοβαρότητα λες και ήταν το παιδί του (και μιλάω πόλύ σοβαρά) άφησα να ταλαιπωρηθούν τα ζωάκια μου από πολλούς χασάπιδες...

elafini said...

x-ray θα περιμένω ;)
(είδες τη μαύρη γάτα μου?)


negma και ινδιάννα μου με τις παρόμοιες ιστορίες, δυστυχώς έιναι πολύ λυπηρά όλα αυτά και με πληγώνουν αφάνταστα...στον Όσκαρ από λανθασμένη διάγνωση, αναγκαστήκαμε να κάνουμε ευθανασία..δεν έχουν σημασία οι λεπτομέρειες, αλλά θα σε παρακαλούσα να δημοσιεύσεις το όνομα του κτηνιάτρου negma

(θέλω πολύ να γνωρίσω τον Λόνυ ινδιάννα...όσο για την μαγισσα, άκου τους στίχους του τραγουδιού που παίζει)

φιλιά και στις δύο

panagiota said...

Αχ βρε ελαφάκι,με ξετρελλανες τελείως!!!!
Ο Τζαίημς μοιάζει με την Που-πούς μου την γαλανομάτα.Ο Οσκαρ με τον Πάπαρο που πέθανε σε βαθύ γήρας.
Η Νέλλυ φέρνει του Πετράκη που έχει η αδελφή μου ονόματι Νέλλη στην Γερμανία.....
Αλλά γιατί της κάνεις δίαιτα καλό μου?Κι εγώ κάνω δίαιτα στην Κανέλα 2 μήνες τώρα γιατί έχει οξαλικούς κρυστάλλους στην ουροδόχο κύστη.
Σε φιλώωωωωωωωωω
Μου έφτιαξες την διάθεση!

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ said...

Ελπίζω να μπορέσω να εκμεταλευτώ τις διακοπές και να έρθω Αθήνα.
Γαβ γαβ γαβ (hasta la vista) από
Αμετανόητο Κόκερ ΣΠΑΝΙΕΛ

onionfava said...

υπεροχο ποστ... και χτυπησες φλέβα...

ion said...

ελαφινο αδερφούλα..
βλέπω τις φωτογραφίες και θυμάμαι τα μέλη της οικογένειας..
Το ξέρεις ότι η λατρεία μου ήταν ο Oscar.. τόσο γατο άνθρωπος που καναμε πολλές συζητήσεις και αγκαλιές. μάλλον ερωτευμένη μαζί του ήμουν.

αααχχχ..
ψηφίζω Oscarino λοιπόν..σίγουρα και ο Elliot αυτό το τεκνό θα διάλεγε..
φιλιά πολλά..καλημέρα σε όλους..
καλημέρα oscar******