7.1.08

Μουσικό κουίζ...


Κι από τη θεραπεία της ψυχής μέσω του τραγουδιού,
στη "θεραπεία" του σώματος μέσω της μουσικής...
Μετά από συζήτηση με φίλο για το ποιό είδος μουσικής
θεωρούμε ως ιδανικότερη υπόκρουση των ερωτικών στιγμών,
καταλήξαμε ομόφωνα στην Soul.


Σας αφήνω να ψηφίσετε ανεπηρέαστα είδος μουσικής
ή και τραγούδι που σας "ανεβάζει"
κι επιστρέφω με "μουσικολογική" ανάλυση.
Μέχρι τότε, ακούω μανιωδώς αυτό...


update: επειδή σας βλέπω λίγο ντροπαλούς
και με έχει πιάσει και λίγο το ρομαντικό μου,
o Valli αποχωρεί, δίνοντας τη θέση του σε ένα απίστευτο κομμάτι...
(Άγγελε, ευχαριστώ για το δώρο)

Mono in VCF - Escape City Scrapers


19 comments:

νατασσάκι said...

Χμμμ...
νομίζω ότι "ιδανική υπόκρουση" δεν υπάρχει - εξαρτάται από τη μέρα, την ώρα, τη στιγμή, το σύντροφο...
(δεν ψηφίζω - δεν μπορώ να διακυνδινεύσω την "μουσικολογική" ανάλυση! :p)

Στ' αλήθεια, γι' αυτά που αγαπώ δεν θέλω ούτε εξηγήσεις ούτε αναλύσεις - μόνο να τα νιώθω, να μου μιλάνε...

Φιλάκια, ελαφάκι χοπ χοπ!
:)))

elafini said...

ξεφεύγει σαν το χέλι...χαχα...

μόλις μπήκα πτώμα...θα μιλήσουμε αύριο

καληνύχτα :)

Stain said...

Πιστεύω πως όταν κάνεις έρωτα (και όχι sex) η καλύτερη μουσική είναι τα παλιά αγαπημένα τραγούδια...Όπως π.χ. οι rock μπαλάντες.

sot said...

Είναι προτιμότερη ορχηστρική μουσική γιατί βάζουν τα φωνητικά οι ερωτικοί σύντροφοι.

Μερικές φορές βέβαια χρειάζεται να παίζει αρκετά δυνατά για να μην ακούνε τα φωνητικά και οι γείτονες. :)

pan pan said...

agaphmeno eidos de kserw. alla sigoura an prepei na ksexwrisw to pio lagno kommati, auto tha einai to karmacoma.

kalh xronia eipame?se periptwsh pou oxi..
kalh xronia me ugeia, elafini!

Negma said...

Κι εκεί που ήμουν έτοιμη να συμφωνήσω με τη Soul ως επιλογή, διάβασα το σχόλιο του/της Stain...

Οπότε θα κάνω κι εγώ αυτόν τον διαχωρισμό, γιατί άλλο mood "παίζει" στην κάθε περίπτωση.

Επιλέγω λοιπόν, γιατρέ μου, τη Soul για πιο kinky καταστάσεις, και παλιές rock μπαλάντες για πιο γούτσου-γούτσου καταστάσεις.

Θα ζήσω;

elafini said...

θα ζήσεις και θα καλοπεράσεις κιόλας negma μου :P
η αλήθεια είναι πάντως πως και η μουσική που σε ανεβάζει ερωτικά, θέμα κατάλληλης χρονικής στιγμής και διάθεσης είναι...έχω πιάσει τον εαυτό μου να "ξεσηκώνομαι" ακόμα και με Rameau..χαχα,...αλήθεια!υπάρχει ένας φοβερός συνειρμός με ξέφρενο τρέξιμο με άμαξες σε δάση και...η συνεχεια ακατάλληλη :P
με tango nuevo ή ακόμα και trip hop μπαίνω σε άλλες καταστάσεις...αλλά η soul έχει γενικά τον χαρακτηρισμό της ερωτικής μουσικής

Καλημέρα :)

elafini said...

Καλώς τον pan...καλά απίστευτο! την ώρα που μπήκα να διαβασω τα σχόλια, άκουγα το κομμάτι σου στο ipod...συμπτώσεις...


Karmacoma, jamaica' aroma...ερωτικότατο, όντως...

Καλή χρονιά και σε σένα με υγεία και ωραίες μουσικές ;)

elafini said...

έγραψες sot! θα μπορούσε να είναι και κομμάτι αυτοσχεδιαστικό :P


αυτό που μου αρέσει stain είναι να βλέπω πως το βιώνει ο καθένας...έχει ενδιαφέρον...rock μπαλλάντες κάποτε...τώρα δε μπορώ τόσο

Καλημέρα :)

ΩΣΗΕ said...

ENIGMA, BEYONCE
τεσταρισμένα, απογείωση!

2Σx2 said...

Α, εγώ συμφωνώ με natassaki. Δεν μπορείς να περιορίστεις σε μια μουσική. Διάθεση, ώρα, πολλά παίζουν ρόλο.
Είπαμε καλή χρονιά εμείς;
Χμ, να σου πω και τα κάλαντα μέρες που είναι;
By the way - και για να επανέλθω στο θέμα, τα κάλαντα δεν είναι κακή επιλογή για λίγο kinky καταστάσεις...:)

ΨουΞ said...

ειναι θέμα διαθέσιμου χρόνου και ποιότητας της "συναναστροφής".
Δεν μπορώ να φανταστώ ενα γρήγορο με Monteverdi ενώ μπορώ να φανταστώ μαζί του ενα κύλισμα που τελειώνει... με ολοκληρώτική νίκη μας ενάντια στον χρόνο.

Αντιθέτως ενα γρήγορο πράγμα που πολλές φορες είναι το πλέον κατάλληλο
μπορώ να το φανταστώ και με Κακαουνάκη να διαφημίζει "το Καρφί"
η τον άλλο τον γελοίο, του μπασκετ, να φωνάζει βάλτο αγόρι μου

ρε μήπως ήμουν εκτός κλίματος;

sot said...

:)

Σπύρος Σεραφείμ said...

ντροπαλοί εμείς; Από πότε; :)

elafini said...

αφού δε μου λέτε τι μουσική σας "φτιάχνει"...μόνο το negma χρησιμοποίησε τη λέξη kinky (εύγε!χαχα)
γιαυτό κι εγώ Σπύρο σας έβαλα κάτι εκκλησιαστικό :P



κι ο Ψουξ στους τολμηρούς...μου άρεσε η προσέγγιση του Monteverdi, αν και νομίζω πως θα μπλοκαρε λίγο την κατάσταση...εκεί με τον Κακαουνάκη με μπέρδεψες λίγο...


καλώς τον τον φαντάρο...έπεσες κι εσύ στο κατάλληλο ποστ (έτσι εξηγούνται και τα κάλαντα? εσένα σε κόβω a capella τύπο (μα για να μου λες κάλαντα? :PP)
σαφώς και τα πάντα είναι θέμα διάθεσης, στιγμής και προσώπου, αλλά και η μουσική παίζει τον ρόλο της και είπα να σας ψυχολογήσω λίγο.

Καλή χρονιά και να περάσεις καλά όσο κάτσεις

Φιλιά


σημειώνονται ωσηε ;)

νατασσάκι said...

ξαναήρθα, γιατί ο Άκης ζήτησε να παίξει με τη Boo τη νυχτεριδού! :)))

και σιγά μη σου πω εδώ (από κοντά, ίσως! :pp)
(δημόσια δεν λέω κουβέντα, χεχεχε!)

Φιλιά

Δημήτρης said...

Αααα.. εχασα ωραιο ποστ. Να σου πω... και η εκκλησιαστικη μουσικη στο απο πάνω ποστ δεν με χαλαει. :DDDDDD :P

Christophorus said...

καλή σου χρονιά, ευχαριστώ για το κομμάτι!

elafini said...

καλή χρονιά Χριστόφορε...ήξερα πως έχεις αδυναμία στον Anthony...
καλό απόγευμα

εκκλησιαστική??χμμμμ....θέλει σκέψη αυτό :PP
να είσαι καλά δημήτρη


καλώς τους πάλι...εμ ξέρει το παιδί τι διαλέγει...νυχτεριδούλες :PP
φιλιά