31.1.08

Αγγίζοντας τον ήχο



Ίσως η κορυφαία περκασιονίστα αυτή τη στιγμή,

η Σκωτσέζα Evelyn Glennie,

έχοντας συνεργαστεί με κορυφαίες ορχήστρες
και καλλιτέχνες
όπως οι Kodo, Bela Fleck,
Bjork, Bobby McFerrin, Sting,

Emmanuel Ax, Kings Singers, Fred Smith,
κι έχοντας κερδίσει μια σειρά βραβείων
με σημαντικότερο το
Grammy Award for Best Chamber Music Performance (1989)
αποδεικνύει πως μια "αδυναμία" είναι τελικά ασήμαντη
μπροστά στο ταλέντο, την αγάπη για τη μουσική και τη θέληση.
Στις συναυλίες της μπορεί να παίξει πάνω από 60 είδη κρουστών,
ενώ αρκετές φορές εμφανίζεται ξυπόλητη ,
για να νιώσει τον ήχο καλύτερα.

Από τα 12 της, η Evelyn είναι κουφή.











5 comments:

sot said...

Φοβερή!!!!!
Δε συμφωνώ με αυτούς, μα αν σώνει και καλά έπρεπε να υπάρχουν Καιάδες άλλα έπρεπε να είναι τα κριτήρια κι όχι οι σωματικές αναπηρίες.

MenieK said...

Το έχω σκεφτεί πολλές φορές. Μπορεί θεωρητικά η κώφωση να είναι η μικρότερη από τις αναπηρίες, καθώς το άτομο είναι σχεδόν απόλυτα ικανό λειτουργικά, αλλά εγώ έχω την αίσθηση ότι η απώλεια του ήχου, της μουσικής, του ηχοχρώματος της φωνής του παιδιού σου είναι... βαρύ, πολύ βαρύ. Μπράβο της!

Δημήτρης said...

........!
Η αντιθεση της προηγουμενης αναρτησης σου, με αυτην.
Καταπληκτικη.
Αξιζει το ειδος μας τελικα. Καλημερα elafaki μου. :)

ritsmas said...

Εμαθα με χαρά ότι το παρτι της Παρασκευής πήγε εξαιρετικά καλά. Να ξέρεις ότι πραγματικά χαιρομαι και ευχομαι τα καλύτερα.
ειδα πολλούς κοινούς φιλους σημερα και πολύ θα ήθελα να ήσουν ανάμεσά τους, οκ, αλλη φορά. Και το περιοδικό τζαμι που λεει η νεολαία.
φιλια μικρο μου
ριτς

Negma said...

Έχω μείνει άφωνη...

Είναι μία από τις φορές που αισθάνομαι τυχερή που ανακάλυψα τον κόσμο των blogs, γιατί μου έχει δοθεί η ευκαιρία να μάθω τόσο αξιόλογα πράγματα, τα οποία αγνοούσα.

Για άλλη μια φορά, σε ευχαριστώ πολύ, Ελαφίνι μου!