15.2.08

Love like the wind unseen...


I don’t think that I’ve been in love as such
although I liked a few folk pretty well
love must be vaster than my smiles or touch
for brave men died and empires rose and fell
for love, girls follow boys to foreign lands
and men have followed women into hell
In plays and poems someone understands
there’s something makes us more than blood and bone
And more than biological demands
for me love’s like the wind unseen, unknown
I see the trees are bending where it’s been
I know that it leaves wreckage where it’s blown
I really don’t know what I love you means
I think it means don’t leave me here alone

Dark Sonnet - Neil Gaiman


(κι επειδή έχω ήδη ανεβάσει το αγαπημένο μου ποίημα
το συγκεκριμένο είναι αφιερωμένο στον φίλο μου τον Sandman
που έστειλε την πρόσκληση...

Max Richter - The Twins (Prague)


10 comments:

sandman_gr said...

Τι να απαντήσω τώρα... άφωνος... και δακρυσμένος...

elafini said...

love like the wind unseen...υπέροχος στίχος...αφού δεν μπόρεσα να βάλω Poe (μιας και με πρόλαβες) έβαλα άλλον κοινό αγαπημένο...

φιλιά

MenieK said...

υπέροχο και το αγαπημένο του προηγούμενου ποστ και η αφιέρωση στον Σαντμαν των ονείρων...

νατασσάκι said...

Πανέμορφο, ελαφάκι μου!
:)

Καλό Σαββατοκύριακο!
:*

ritsmas said...

Επίσης άφωνη απο το υπέροχο ποιημα του Gaiman. Σε ευχαριστούμε πολύ καλό μας Ελαφίνι....
ριτς

Mist said...

έτσι.... να γνέθεις
τις ρότες μας
φθόγγους ήχους....

να' σαι καλά Ελαφίνι μου!

sot said...

Υπέροχος συνδυασμός. Αποπνέει γλυκιά μελαγχολία. Ιδανική συνέχεια του προηγούμενου ποστ.

Zeugolator said...

Απίστευτό το ποίημα elafini, με έχει αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Τώρα για τον max δεν έχω να πω και πολλά, η βραδιά στο gagarin δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

proinos said...

love’s like the wind unseen
γράφει το ποίημα.

στο σχόλιο, το elafini γράφει:
love like the wind unseen

Ισως πιο αινιγματικός έτσι ο στίχος, με τις εξης έννοιες:

love, like the wind unseen
love like, the wind unseen
love, like the wind, unseen
love like the wind, unseen


Διαλέγετε...

elafini said...

ομολογώ πως έκανα αποτοξίνωση από το pc αποφασίζοντας να χαρώ το χιόνι...

αυτό που χαίρομαι με σένα φίλε proine, είναι πως καταφέρνεις πάντα να βλέπεις αυτά που ίσως φαντάζουν αόρατα και που πάντα μου αρέσουν...μικροί γρίφοι που περιμένουν κάποιον να τους ανακαλύψει...στη συγκεκριμένη περίπτωση επέλεξα το ρήμα


zeugolator, ένας άλλος λόγος που άργησα να αλλάξω ποστ, ήταν η υπέροχη μουσική του Richter σε συνδυασμό με το ποίημα...δεν μου κάνει καρδιά μερικές φορές να τα βγάλω :P
(όσο για το gagarin, άλλη μια συναυλία που έχασα...μα είμαι απαράδεκτη τελικά :P)



νατασσάκι, ρίτσα , meniek (σ'αευχαριστώ για τα λινκ...), mist, sot,
δεν έχω να σχολιάσω κάτι...το ποίημα είναι τόσο όμορφο που κάνει τα παραπάνω λόγια περιττά...

σας φιλώ

καλό βράδυ :)