9.2.08

Όταν (ξανα) συνάντησα τον Κurt Weill

Η «Οπερα της Πεντάρας» έκανε πρεμιέρα, στις 31 Αυγούστου 1928,
στο Berlin Schiffbauerdamm Theatre
και αποτελεί την πρώτη σοβαρή απόδειξη της συνεργασίας
του Μπέρτολτ Μπρεχτ και του Κουρτ Βάιλ.
Μιας συ
νεργασίας που τους καθιέρωσε
ως ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο καλλιτεχνικό δίδυμο
και η οποία στην πραγματικότ
ητα είχε ξεκινήσει το 1927 με το «Μικρό Μαχαγκόνι»,
ένα σχεδίασμα της όπερας «Άνοδος και πτώση της πόλης του Μαχαγκόνι»
που προκάλεσε σκάνδαλο το 1930.
Το έργο σημείωσε αμέσως επιτυχία
και σύντομα παρουσιάστηκε
σε όλες τις λυρικές σκηνές της Γερμανίας.




Το έργο αποτελεί -στην ουσία- διασκευή του έργου «Όπερα του Ζητιάνου»
σε λιμπρέτο του Τζον Γκέι και τραγούδια του Τζον
Κρίστοφερ Πέπας,
έργο που είχε ανέβει στο Λονδίνο το 1728,
με έντονη την πρόθεση κο
ινωνικής κριτικής.
Η υποδοχή που έγινε στην επανεμφάνιση της «Όπερας του Ζητιάνου»,
η οποία παιζόταν στο Λονδίνο επί δυόμισι σχεδόν χρόνια,
είναι ένας από τους λόγους που ώθησαν τον Μπρεχτ
να τη διασκευάσει για τη γερμανική σκηνή.

Μια πολύπλοκη πολιτική σάτιρα που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα,
μεταφέροντας τον θεατή στον εγκληματικό υπόκοσμο των προαστίων του Λονδίνου.

The Threepenny Opera


Από τα πιο διάσημα τραγούδια της όπερας,
το Die Moritat von Mackie Messer

γνωστότερο και ως Mack The Knife,
έχει τραγουδηθεί από τους
Louis Armstrong, Ella Fitzgerald, Bobby Darin, Dee Dee Bridgewater,
Robbie Williams, Lyle Lovett, Sonny Rollins, Max Raabe,
The Young Gods,Frank Sinatra, κ.α.

Στα ηχεία του ελαφόσπιτου παίζει το
Zuhälter-Ballade
και ο Mackie χορεύει με την Jenny
ένα πανέμορφο tango αποχαιρετισμού.
(το 1987 το τραγούδησε και ο Sting με την Gianna Nannini)

(o λόγος που θυμήθηκα πάλι τον Weill, βρίσκεται
εδώ, εδώ κι εδώ. Ευχαριστώ για τη φροντίδα :))


12 comments:

γητεύτρια said...

Φοβερό ποστ! Πήραμε μια πρόγευση για την υπέροχη ατμόσφαιρα που θα έχετε αύριο... Εξιταριστική ήταν ανέκαθεν η ατμόσφαιρα του καμπαρέ για μένα. Με τις γυναίκες θρύλους, Μάρλεν Ντήτριχ, Γκρέτα Γκάρμπο, αλλά και αργότερα με ιντριγκάριζαν τρελά οι ταινίες του Φασμπίντερ, αν και η Χάνα Σιγκούλα ήταν διαφορετική από τις ντίβες.:)
Τα τραγούδια πάντως απίστευτα...
Όταν τώρα έχεις να κάνεις με Μπρεχτ και Βάιλ ή να το πω καλύτερα με Ελένη και Χριστίνα, καταλαβαίνεις...:)
Ευχαριστούμε για το ποστ που μας χάρισες και μας μεταφέρεις στο κλίμα σας! Είμαστε πολύ χαρούμενοι και υπερήφανοι για σένα και έχεις τις ευχές και την αγάπη μας!

Φιλιά και το κεφάλι ψηλά καπετάνισσες! ;) Θα σκίσετε!

νατασσάκι said...

:) :) :)

(η όπερα της πεντάρας είναι η αγαπημένη μου)
(κανονίστε να το ξανακάνετε, να μπορούμε, άντε!)

Φιλιά πολλά πολλά.

(το ότι θα σκίσετε το θεωρώ σίγουρο)

:))))))

greek-GAYLOLITA said...

Καλη επιτυχια αγαπητη!

"Δημήτριος ο Ταξιδευτής" said...

me girises 22 xronia pisw...
sto Dytiko tote Berolino....
ekana to metaptyxiako mou ekei kai
auti i parakmiaki atmosfaira twn cabare...exei rizwsei vatheia sto petsi mou..
euxaristw
Demetrios

sandman_gr said...

Πω πω τι θα χάσω.... αμάν! Να κανονίσετε και στη Θεσσαλονίκη! Γενική απαίτηση του φιλοθεάμονος κοινού της Νύμφης του Θερμαικού!

sandman_gr said...

Και η Μίλβα φυσικά υπέροχη όπως πάντα...

Ξανθίππη said...

Τι υπέροχα!
Τι ωραίες μουσικές.
Εκτός απροόπτου θα βρίσκομαι εκεί, γλυκό elafini. Άλλωστε είμαι φαν σου!!! Καλό σου βράδυ...

proinos said...

Καλή και ευτυχή συνάντηση να έχετε αύριο με τον Weill!

ritsmas said...

τρελλαινομαι για το γερμανικό....αυτό το ακαμπτο, το αυστηρό, το μελωδικό, το απωθητικό, το διεγερτικό....
και το σκληρό το ρ......

neco said...

H Lotte Lenya και Ute Lemper φυσικά το τραγούδησαν το Mack the Knife. Φυσικά ο τρόπος και η ερμηνεία της είναι άλλο πράγμα (ειδικά αυτό το γερμανικό υγρό "ρ")


Η οποία Ute Lemper έρχεται στην Αθήνα στο Μεγαρο Μουσικης, να τραγουδήσει αντίστοιχο ρεπερτόριο. Την έχω ακούσει πριν καμμιά 10αρια χρόνια την κυρία και από τότε έγινα θαυμαστής. Όσοι δεν γνωρίζεται, σπεύσατε θα σας γοητεύσει, η όλη παρουσία της και η ψυχή της.

afmarx said...

Να σκίσετε!
:)

Rizobreaker said...

Εύχομαι από βάθη καρδίας να σκίσετε, αλλά πάνω από όλα να ευχαριστηθείτε την ώρα που θα είστε πάνω στη σκηνή!! Αυτό είναι ίσως και το βαθύτερο ζητούμενο... Η επικοινωνία την ώρα της παράστασης, πρώτα με τον εαυτό σας και μετά με το κοινό!
Καλή επιτυχία!! ;-)

ΥΓ: Όπως λέει και το νατασσάκι, ξανακάντε το, να μπορούμε, γιατί τώρα πάνω στην εξεταστική δύσκολο...