16.1.09

my skies...



ανοίγω τα μάτια και νιώθω τα όνειρα
να αιωρούνται ακόμη κάτω από τα ματόκλαδά μου...
τα κλείνω βιαστικά
προσπαθώντας να τα φυλακίσω για πάντα εκεί...

δύο χρόνια περιπλάνησης
στα δάση του μυαλού μου ως ελαφίνι,
η καρδιά μου συνεχίζει να πλημμυρίζει
και η
φαντασία μου αποζητά να ηλεκτρίζεται
από την ομορφιά των πιο απλών πραγμάτων...

κλείνοντας συνειδητά τα μάτια σε όσα άσχημα με τριγυρίζουν...


9 comments:

dimhap said...

έχεις κερδίσει κόσμο
:)

Χαξού said...

μ΄αρέσει να σε ακούω να τραγουδάς με λέξεις.

Ντη said...

Καλησπέρα και από εμένα.
Το μπλογκ σου εκπέμπει συναισθήματα(θες η μουσική,θες οι εικονές,θες ο πετυχημένος συνδυασμός τους..)

elafini said...

Χαίρομαι που σας έχω εδώ και τους τρείς :-)

MenieK said...

να συνεχίσεις να περιπλανιέσαι... στην ομορφιά σου και να τη μοιράζεσαι με τους άλλους

Tf said...

σημαντικά τα όνειρα
όταν τα δέχεσαι
και σε δέχονται
γιατί και το απλό
μπορεί να είναι όνειρο

έχω κλείσει τα μάτια συνειδητά εδώ και καιρό
είτε για τα άσχημα που με περιτριγυρίζουν
είτε για τα όνειρα που δε θέλω να ξεφύγουν.

K the Clown said...

your skies...
paizei kai to spara3okardi apo piso...
(sto repeat)
katastrofi
me tin kali ennoia
oneira
periplanisi
dasi
kardia
fantasia
omorfia

sosta
ola sosta
os sini8os

elafini said...

Προσπαθώ να το αλλάξω και δεν μπορώ...μάλλον ταιριάζει με την ημιφωτισμένη μου διάθεση...ας το αφήσω λίγο ακόμα ε; ή όχι; αναποφάσιστη...

(repeat σε άλλη version όμως)

χαίρομαι που "καταστρέφονται" κι άλλοι;

για καλό είναι πάντως K

elafini said...

Τα άβατάρ μας, με οδηγούν πάντα σε συμβολισμούς Tf



Αρκεί να μη χαθώ meniek...