9.7.09

Blue Roses



Ο έρωτας με την πρώτη ματιά είναι συνήθως ένα πυροτέχνημα. Σε εκτοξεύει σε μεθυστικά ύψη μέχρι να διασπαστεί σιγά σιγά σε μικρά πολύχρωμα φωτάκια και να εξαϋλωθεί. Τη μουσική της Blue Roses ή Laura Groves την ερωτεύομαι με αργά βήματα. Ανακαλύπτω μέρα με τη μέρα τα κρυφά κομψοτεχνήματα των ντελικάτων μελωδιών και ενορχηστρώσεών της να ισορροπούν με τέλεια δεξιοτεχνία με τους φευγαλέους στίχους. Και, κυρίως, την αφοπλιστικότητα της αθώας και αιθέριας φωνής της, που μοιάζει να κρύβει μέσα της ολόκληρες χορωδίες, θυμίζοντας - χωρίς αυτό να της αφαιρεί στάλα γοητείας - μια άλλη αγαπημένη, την Kate Bush. Ο δρόμος της Blue Roses φαντάζει λαμπερός, δίχως ίχνος μουντζούρας, στρωμένος με ροδοπέταλα...

Rebecca

Does Anyone Love Me Now?


4 comments:

Zeugolator said...

Χεχε! Κοίτα να δεις, την ανεβάσαμε την ίδια μέρα. Το νέο σονγκι από το σινγκλ το άκουσες να φανταστώ ε; Πολύ καλά τα πρώτα βήματα της Laura.

elafini said...

Αν και είμασταν αντιδραστικοί και οι δύο στην αρχή (εσύ ίσως λίγο περισσότερο:P) τελικά με κέρδισε (και με το παραπάνω).
Το άκουσα. Πολύ καλό ;)

Πάει το αυτογραφάκι μου λοιπόν από ton Hayden :P
Να περάσεις τέλεια

mystery falls down said...

Αντιδραστικοί; Υπερβολές (απλώς από την απέχθεια φτάσατε στον έρωτα) :)

Η υπέροχη φωνή της, οι στίχοι και οι πλούσιες ενορχηστρώσεις είναι συστατικά του έξοχου δίσκου της.

elafini said...

Απέχθεια ποτέ. Έλλειψη ενθουσιασμού ναι. Κάποια πράγματα θέλουν το χρόνο τους ;)