Πόσο θεραπευτικά και λυτρωτικά μπορεί να λειτουργήσουν μερικές απλές συγχορδίες στο πιάνο, όταν τις αγκαλιάζουν αγουροξυπνημένα καμπανάκια, φωνητικά που φεγγοβολούν σαν τον πρωϊνό ήλιο, πνευστά που δειλά δειλά ξεμυτίζουν και κιθάρες που βηματίζουν περήφανα σε τοπία βαμμένα με ηλεκτρονικές και ποπ αποχρώσεις;
Ο Παριζιάνος Schuller δημιουργεί, τρία χρόνια μετά τις χειμερινές περιπλανήσεις του Happiness, το Evenfall. Ένα δίσκο που ευωδιάζει σαν ανοιξιάτικος κινηματογραφικός καμβάς, με καρέ που μοιάζουν να αιχμαλωτίζουν το χρόνο στις πιο ειδυλλιακές του στιγμές.
Μαζί του, κι εμένα...
(το πανέμορφο εξώφυλλο του δίσκου φιλοτέχνησε ο
γνωστός κι από το εξώφυλλο του Panda Bear Person Pitch)
