Η δημιουργία και υποδοχή του κύκνειου άσματος ενός συγκροτήματος αποτελεί βαρύ φορτίο τόσο για το ίδιο το συγκρότημα, όσο και για τους αποδέκτες του. Στην περίπτωση των Redjetson το βάρος μετατίθεται αποκλειστικά στους ακροατές, μιας και κατά τη διάρκεια της ηχογράφησής του ενάμιση περίπου χρόνο πριν, τίποτα δεν προμήνυε το τέλος που ήρθε μερικούς μήνες μετά. Οι Redjetson δεν πρόλαβαν να καρπωθούν την επιτυχία ή να αντιμετωπίσουν την μετριότητα ή αποτυχία του δίσκου, γι αυτό οποιοδήποτε σχόλιο θα μπορούσε να ακουστεί ως επικήδειος απουσία συγγενών και νεκρού, αν δεν ήταν πραγματικά άξιο προσοχής. Εξάλλου, ο “νεκρός” ανυπομονεί να δοκιμάσει νέα ακούσματα αποχαιρετώντας μας αισιόδοξα με τον τίτλο-αφιέρωση του τελευταίου τραγουδιού
For Those Who Died Dancing… There is no apocalypse… Turn off your life span and have some fun… And it’s all over now.
To Other Arms δεν είναι αποκαλυπτικό. Δεν καινοτομεί. Στηρίζεται όμως σε χέρια στιβαρά που αναδίδουν έναν μελαγχολικό post-rock αέρα παρόμοιο με αυτόν που θα έβρισκε κανείς γύρω από τους Radiohead, τους Interpol και τους Mogwai κι απέκτησαν κι από τις περιοδείες τους δίπλα στους 65daysofstatic, τους Bloc Party, τους Archive και τους iLiKETRAiNS. Στο κέντρο κάθε τραγουδιού βρίσκεται ο Clive Kentish που τραγουδά με τρόπο μελοδραματικό και σπαρακτικά ωμό. Οι κιθάρες των Ian Jarrrold και Daniel Carney άλλοτε παρεμβαίνουν δυναμικά δημιουργώντας στιγμές ηλεκτρισμένης έξαψης και ευφορίας (Soldiers & Dinosaurs, Count These Demons), βυθίζονται κι αυτές στη μελαγχολία (Witches At The Controls), μετατρέπονται με τη συνοδεία του ξυλόφωνου σε βουβούς, σχεδόν ambient λυγμούς, όπως στο οργανικό First Of The 47,000, ακολουθούν με πένθιμους βηματισμούς τις κοφτές συγχορδίες του πιάνου και τις ανάσες της φωνής, για να ξεσπάσουν και πάλι (Threnody) ή αποφασίζουν να παραχωρήσουν τους πρώτους ρόλους στο αποφασιστικό μπάσο του Grant Taylor και τους φρενήρεις κρουστούς ρυθμούς του Joel Hussey (Beta Blocker).
Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη μεγάλη κυκλοφορία τους New General Catalogue στην Drowned in Sound Recordings (είχαν προηγηθεί και κάποια singles και splits) οι πέντε μουσικοί από το Essex αποφασίζουν να κατέβουν από τη σκηνή, βγάζοντας σιγά σιγά τα ρούχα των Redjetson. Αφήνουν όμως πίσω τους έναν πολύ σημαντικό δίσκο, που ξεχειλίζει ενέργεια, ορμή και συναίσθημα. Η Gizeh, ευτυχώς, θα βρεθεί εκεί κοντά για να τον μαζέψει και να τον προσφέρει σε περιορισμένα αντίτυπα.
Gizeh Records, 2009
(δημοσιεύτηκε στο Muzine #8)
