Trick or Treat Mix

boo 1

boo 2

Hauschka & Pantha Du Prince live

Ο Γερμανός πιανίστας και συνθέτης Hauschka, κατά κόσμον, (Volker Bertelmann), στην τρίτη εμφάνισή του στη χώρα μας, πάντα με τη Marionettentheater (οι προηγούμενες έγιναν τον Ιούνιο του 2007 και το Σεπτέμβριο του 2008).

Οι βάσεις του ήχου του μπορούν να αναζητηθούν σε κλασικούς μινιμαλιστές συνθέτες, όπως οι Eric Satie και John Cage, ενώ ο έντονος λυρισμός του είναι ανάλογος του Yann Tiersen, για παράδειγμα. Από την άλλη, δεν λείπουν οι δυναμικές στιγμές και ο γρήγορος ρυθμός. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μουσικής του αποτελεί η χρήση του «προετοιμασμένου πιάνου», δηλαδή της τεχνικής τού «πειράγματος» των χορδών, τοποθετώντας, ανάμεσά τους, σφήνες από διάφορα υλικά όπως: δέρμα, τσόχα, λάστιχο, ακόμα και αλουμινόχαρτο ή υφαίνοντας χορδές κιθάρας στο εσωτερικό του πιάνου.

Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ, τα δύο πρώτα, «Substantial» (2004) και «The Prepared Piano» (2005), στη γερμανική Karaoke Kalk, ενώ τα υπόλοιπα δύο, «Room to Expand» (2007) και «Ferndorf» (2008), στη γνωστή ανεξάρτητη βρετανική εταιρεία, FatCat. Είναι, επίσης, μέλος των Music A.M., μαζί με τους Stefan Schneider (To Rococco Rot) και Luke Sutherland (Long Fin Killie), καθώς και στο ντουέτο Tonetraeger, με τον Torsten Mauss. Έχει συμμετάσχει στις περιοδείες γνωστών καλλιτεχνών, όπως οι Ισλανδοί mϊm και η Γαλλίδα Colleen, ενώ έχει παίξει στο Λονδίνο με τον καθιερωμένο Βρετανό συνθέτη, Max Richter.

Η βραδιά και το «Happening Tone» διήμερο, θα ολοκληρωθούν με τον καλύτερο τρόπο, με την εμφάνιση του Γερμανού Hendrik Weber, γνωστότερου, τα τελευταία χρόνια, ως Pantha DuPrince και παλαιότερα ως Panthel και Glόhen 4.

Η γλυκόπικρη ηλεκτρονική μουσική του ενσωματώνει στοιχεία από τη λεγόμενη «shoegazing» σκηνή των ‘90s (Ride, Slowdive κ.ά.) και από ιδιαίτερες μπάντες, όπως οι My Bloody Valentine και A.R. Kane, σε έναν «ψυχρά θερμό» ήχο, που έχει τις βάσεις του στην «Detroit techno» και στην «acid house». Προσθέστε την ηχητική και στιλιστική αύρα της «βερολινέζικης περιόδου» του David Bowie και θα νιώσετε το άγγιγμα του γοητευτικού concept, που ακούει στο όνομα Pantha Du Prince.

Έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ ως Pantha Du Prince, τα «Diamond Daze» (2004) και «This Bliss» (2007), και ένα ως Glόhen 4, «Das Schweigen der Sirenen», καθώς και αρκετά E.P., όλα στη γερμανική Dial, ενώ έχει κάνει remix σε κομμάτια γνωστών συγκροτημάτων, όπως οι Depeche Mode, Bloc Party, Animal Collective, Phantom/Ghost, The Long Blondes κ.ά. Δραστηριοποιείται, επίσης, ως DJ και παραγωγός και έχει θητεύσει ως μπασίστας σε γερμανικές indie-rock μπάντες.

Wild Beasts @ Poplie

be there

elafini on air (20.10)

τα λινκ για τις εκπομπές βρίσκονται στο π(οπ)λάι

Happy Birthday Muzine!

Γιορτάζουμε μαζί σας τα δύο χρόνια κυκλοφορίας του Muzine, με τρεις εκλεκτούς καλεσμένους.

Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, οι μελωδικοί Ισπανοί ELLE BELGA αναλαμβάνουν να μας δώσουν ζωντανά μια γεύση της ισπανόφωνης σύγχρονης μουσικής και ο Num9 ως DJ να μας παρουσιάσει τις καλύτερες στιγμές της ιστορικής δισκογραφικής εταιρίας Acuarela. Μια εκδήλωση σε συνεργασία με την Hitch Hyke που είναι και ο επίσημος διανομέας της Acuarela στην Ελλάδα. Θα μπορείτε να προμηθευτείτε CD της εταιρίας στο ισόγειο του γνωστού SOUL Bar, Ευριπίδου 65, Ψυρρή.

Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, ο Toph Taylor, που κρύβεται πίσω από το μυστηριώδες όνομα Trouble Over Tokyo, θα παίξει ζωντανά στο SWING Bar (Ιάκχου 8 & Ευµολπιδών στο Γκάζι) ενώ θα ακολουθήσει DJ Set από τους συντάκτες του Muzine, Χρήστο Καρρά και Μάκη Παπασημακόπουλο.

Και στα δυο live θα υπάρχουν διαθέσιμα τεύχη του Muzine, ενώ θα μπορείτε να εγγραφείτε συνδρομητές.

Και τις δυο βραδιές η είσοδος είναι ελεύθερη!

Χορηγοί επικοινωνίας:

Poplie.eu Radio - Tranzistor.gr - Mixtape.gr - Mindradio.gr

Breathing Earth...ένα global web ληξιαρχείο...

Στα 15 λεπτά που παρέμεινα στο site παρακολουθώντας ήλιους να ανατέλλουν (γεννήσεις)

και αστέρια να δύουν (θάνατοι),

πληθυσμούς να ανεβοκατεβαίνουν

και χώρες να κοκκινίζουν επικίνδυνα από την έκλυση διοξειδίου του άνθρακα,

ο μετρητής στα δεξιά έδειχνε

937 born

299 died

περίεργη αίσθηση...

Το γεγονός πως όλα τα στοιχεία παρέχονται από την CIA

κάνει ακόμα πιο έντονη την περίεργη αίσθηση παρακολούθησης.

Παρ'όλα αυτά, έχει τεράστιο ενδιάφερον.

Ρίξτε του μια ματιά

Introducing Sonny to diversity

my contribution to this is diversity

I think I chose the wrong time of the year to listen to this Londoner, Sonny. His music doesn’t match with sunshine and light. Springtime is not his time of the year. This is because 'The Spirit Of Elegy' is a part of a cold and gloomy Victorian universe. His music sounds obscured and dark like the morning fog that covers the lakes of the English countryside. The only thing that seems to disturb the calmness of water and the rustle of leaves are the passing whispering sounds of human nature and the eerie sound of the bell. It’s a place where everything is painted in sepia colour and lit by the twilight.

These seem to be Sonny’s favourite landscapes. This is enhanced by his choice of photos that accompany the CD, the various song titles, the calligraphic lyrics that seem to be written out with a quill and the CD titles that are comprised as if they are letters written on a tombstone.

Sonny could be the unborn child of Cocteau Twins and William Blake or the male alter ego of Kate Bush or even the long gone brother of Sigur Ros. Like a dark pixie, he sings between the tree-leaves and grave shadows.

The result would have been unbearably darksome if it wasn’t covered under a veil of unreal poetry that brings upon an allure of 19th century English Romanticism. His solemn voice and his use of Gregorian vocalisms predominate in the hypnotic sound setting of ambient electronics, simple and plain strings and organ. A refined and meaningful sound that unfolds through an extraordinary melancholic but yet beautiful orchestration, which unreels like a cinematographic trip through Sonny’s favourite places and framing pieces like 'Frost Fair (London Elegy)' and 'Earth and Dust'.

Lights and water...pure music

Lights and Water from James Adamson on Vimeo.

elafini on air 13.10

The Tiger Who Came To Tea

Το όνομά του είναι ο τίτλος μιας παιδικής ιστοριούλας της Judith Kerr, που δημοσιεύτηκε το 1968.

(Η ιστορία του όμως μου θυμίζει τους δύο αγαπημένους μου ήρωες κόμικ, τον αντισυμβατικό κι ατίθασο Calvin με τις εξωφρενικές ιδέες
και τη σουρρεαλιστική θεώρηση του κόσμου
και τον εξισορροπιστή και μέγα σύμβουλο λούτρινο τίγρη-φίλο-θύμα του Hobbes.)

O "Τίγρης", λοιπόν, είναι ένα αγόρι από τη Μ. Βρετανία
που προσπαθώντας μανιωδώς να αποφύγει τη σχολική μελέτη,
και τον ύπνο,εφευρίσκει τις πιο απίθανες δικαιολογίες.
Σε αντίθεση με τον χάρτινο ήρωα Calvin,
η διέξοδός του είναι λιγότερο καταστροφική (για τους γύρω του).
Κάθε βράδυ λοιπόν, μεταξύ 12-2 όπως λέει κι ο ίδιος,
σβήνει τα φώτα και κάθεται και γράφει μουσική στο laptop του.
Έτσι λοιπόν η αυπνία, ο καφές και η αποχή από τις εργασίες,
γέννησαν δύο δισκάκια.
Η (προφανής) φιλοδοξία και προνοητικότητά του
τα οδήγησαν στην εταιρεία του,
η οποία με τη σειρά της τα προσφέρει
απλόχερα...




Subscribe Free
Add to my Page

Trying the echo of Cemetery Gates